เรื่อราวชีวิตของ โต ช่างภาพและนักเขียนสารคดีที่มีความอวดดีเป็นนิสัยประจำตัว บ่อยครั้งที่นิสัยแบบนี้นี่เองที่มักจะสร้างเรื่องบาดหมางกับคนรอบข้างเป็นประจำโต มีชีวิตครอบครัวในแบบสันโดษอยู่กับ แหม่ม ... แหม่มเป็นคนมองโลกในแง่ดีเสมอ เป็นคนที่ทำให้โตยับยั้งความเป็นตัวเองได้เสมอ และ เธอก็แทบจะเป็นคนคนเดียวที่มองเห็นแง่มุมความอ่อนแอภายใต้ความอวดดีของโต แหม่มมีปัญหาสุขภาพเรื้อรังมานานจนเป็นเหตุให้เธอไม่สามารถมีลูกได้ โตรู้ได้ว่าการไม่สามารถมีลูกเองได้ นำความเสียใจมาให้กับแหม่มอย่างมาก และการเลี้ยงเด็กกำพร้าก็เป็นทางที่คน ทั้งคู่เลือกเตอร์ ที่มาจากคำว่า Together เป็นชื่อของเด็กน้อย สมาชิกใหม่ของบ้านโต แหม่มทุ่มเทดูแลและรักเตอร์ไม่ผิดอะไรกับแม่แท้ๆควรจะทำ แต่มุมของโต โตได้ทำทีว่ารู้สึกรักเด็ก เตอร์ไปกับแหม่มเพื่อหวังให้แหม่มมีความสุขเท่านั้น เพราะตัวโตเองไม่เคยเชื่อว่าความรักจริงๆแบบพ่อแม่รักลูกจะเกิดขึ้นได้จริงในการขอเด็กมาเลี้ยงแต่แล้ววันหนึ่ง โรคร้ายก็พรากแหม่มไปจากโตอย่างกระทันหัน โตที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความหดหู่ในการสูญเสียคนรัก ซ้ำร้ายการงานที่ทำก็ตกต่ำถึงขีดสุด บวกกับภาระเลี้ยงดูเด็กที่เค้าไม่เคยรัก ก็หนักหนาเกินกว่าจะรับมือไหวจนอยากจะยุติเรื่องเลี้ยงเด็กน้อยที่เค้าไม่รัก แต่ก็ทำไม่ได้เพราะคำสัญญาสุดท้ายที่ให้ไว้กับแหม่มนั่นเองโตกัดฟันสู้ต่อ เลิกท้อแท้ และพยายามเลี้ยงดูเตอร์ในหนทางของตัวเอง ซึ่งเตอร์นี่เองที่เป็นจุดเริ่มต้นการเปลี่ยนทัศนะคติของโตทีละน้อยโดยที่โตไม่รู้ตัวที่สุดแล้ว ในครอบครัวของโตนอกจากจะมีเตอร์แล้ว เค้ายังได้พ่อต้อมและมิ้นเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง ทุกคนเปิดใจให้กันและกันอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งโตเข้าใจว่าเรื่องดีๆทั้งหมดนี้เกิดจากเตอร์ลูกของเค้า โดยไม่รู้ตัวเลยว่าส่วนสำคัญของเรื่องนี้ก็คือ ตัวเค้าเองที่เปลี่ยนแปลงตัวเอง จนนำหัวใจของทุกๆคนมาผูกกันอีกครั้ง
