งานศพของนายบันดาล พ่อของสรียา หรือหวาน จบลงด้วยความเงียบเหงา หวานต้องดูแลจัดการทุกอย่างด้วยตนเอง เพราะวนิดาเศร้าโศกเสียใจมากจนทำอะไรไม่ได้ หวานยังต้องจัดการเรื่องโรงงานทำเสื้อผ้าที่ล้มละลาย และขายคฤหาสน์ไป โชคดีที่ไม่มีหนี้สิ้นหลงเหลืออยู่ มีแค่เพียงเงินสิบล้านสุดท้ายที่พ่อทิ้งไว้ รณชัย หรือชัยคอยอยู่เคียงข้างหวาน คอยให้คำปรึกษาหวาน เมื่อหวานต้องการที่จะทำโรงงานเสื้อผ้าเล็ก ๆ อีกครั้ง ชัยจึงลาออกจากงานเพื่อที่จะอยู่ช่วยเหลือหวาน ทั้งสองคุยกันว่าจะจัดการเรื่องแต่งงานเมื่อทำเรื่องโรงงานเสร็จ ชัยจึงหาซื้อแหวนให้เป็นของขวัญหวานไว้ก่อน ระหว่างที่ออกมาจากร้านเพชร ชัยได้ช่วยสาวสวยคนหนึ่งจากโจรที่มากระชากกระเป๋าถึงขนาดโดนแทงเข้าให้ โชคดีที่เป็นแผลเล็กน้อย ปรียามล หรือมลยืนยันที่จะพาชัยไปโรงพยาบาล และยังให้ค่าทำขวัญที่ช่วยไว้ เมื่อชัยไม่ยอมรับเงินจากมล มลจึงขอเลี้ยงขอบคุณภายหลัง ซึ่งนั้นเป็นครั้งแรกที่ชัยได้รู้จักกับครอบครัวมลกานต์วิทย์ เจ้าของโรงงานธรรมรัตน์โรงงานผลิตเสื้อผ้าขนาดใหญ่ นอกจากมลแล้ว ที่บ้านมลยังประทับใจในตัวฮีโร่คนนี้ ที่กำลังจะเริ่มทำโรงงานเสื้อผ้าขนาดเล็กเหมือนกัน กาญจนาแม่ของชัยที่ไม่ค่อยจะปลาบปลื้มหวานเหมือนเคย เมื่อรู้เรื่องปรียามลจึงอยากให้ลูกชายได้สะใภ้ที่ร่ำรวยจะได้มากกว่าคนที่ต้องเริ่มธุรกิจใหม่
วันหนึ่งวนิดาป่วยถึงขนาดต้องเข้าโรงพยาบาล หวานพยายามติดต่อชัยแต่ไม่สามารถติดต่อได้ เพราะชัยกำลังพามลไปดูตึกแถวที่หวานเคยบอกชัยว่าอยากได้มาทำเป็นโรงงานอันใหม่ ถึงวันฟังผลหวานก็ต้องรอผลตรวจแม่คนเดียว แม่ต้องผ่าตัด หวานหงุดหงิดที่ชัยหายไป จนแค่มีชายคนหนึ่งเดินชนกาแฟหาใส่เสื้อหวาน หวานก็โกรธและว่าชายคนนั้นมากมาย
ส่วนชัยนั้นไปที่บ้านมลอีก และได้รู้ว่ามีงานวันเกิดมลเร็ว ๆ นี้ ชัยต้องการที่จะพิชิตใจมลถึงกับเครียดว่าจะซื้อของขวัญอะไรให้ จนถึงวันผ่าตัดวนิดา ชัยก็ยังไม่มา แต่ชัยอ้างว่าจะไปโอนเงินค่าตึกให้หวาน เพราะเจ้าของยืนยันว่าต้องจ่ายภายในวันนี้หวานรีบโอนเงินก้อนสุดท้ายทั้งหมดให้ เพราะไม่อยากทิ้งแม่ รณชัยมาหาหวานที่โรงพยาบาลบอกหวานว่าซื้อตึกให้เรียบร้อย วนิดาอยากให้ทั้งสองแต่งงานกัน แต่ชัยมีท่าทางอึกอักและอยากให้รอทำ u3650 โรงงานให้ลงตัวก่อน เพราะต้องใช้เงินเยอะในการแต่งงาน งานแต่งงานของชัยกับหวานจึงต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด ชัยพาหวานออกมาทานข้าวข้างนอก ชัยเห็นอัศวินพี่ชายของมลพากรกนกมากินข้าว ชัยรีบหลบเข้าห้องน้ำ หวานเห็นอัศวิน หรือ วิน ก็จำได้ว่าเป็นคนที่เคยทำกาแฟหกใส่ตน วินจ้องหวานจนกรกนกผิดสังเกต เมื่อรู้ว่าหวานเคยมีเรื่องกับวินจึงต่อว่าหวานแทน ทำให้หวานยิ่งไม่ชอบหน้าวินขึ้นไปอีก วินเห็นว่าบรรยากาศเสียจึงย้ายร้าน ทำให้ไม่เจอชัย ชัยกลับไปปรึกษากับแม่ว่าจะทำอย่างไรเรื่องมล และยังกับหวานอีก กาญจนาจึงบอกให้เลิกกับหวานอย่างเด็ดขาด
งานวันเกิดมล ชัยให้ของขวัญเป็นกระเป๋าใบละเป็นล้านที่มลอยากได้ ทำให้เขาได้ใจมลไปในที่สุด มลเดินควงชัยในงานแบบออกหน้า พ่อกับแม่มลดูคุ้นเคยกับชัยอย่างดี สุนันท์บังคับให้วินดูแลกรกนก วินรับปากแม่อย่างขัดไม่ได้ และพยายามหาทางเดินหนีหายจากกรกนก กรกนกบ่นกับมยุรีเรื่องที่วินไม่สนใจใยดีตน มยุรีให้กำลังใจกรกนกว่าพอแต่งงานแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง ให้ดูตนเป็นตัวอย่าง ที่ประวิชยอมทุกอย่าง รวมทั้งยอมหยุดเจ้าชู้ด้วย เพราะแค่ประวิชมองกลุ่มเพื่อนมลที่แซวมลสนุกสนานเฮฮา มยุรีก็หันไปดุ จนประวิชรู้สึกเสียหน้า แต่มยุรีไม่ได้รู้ว่าประวิชมีลูกและเมียที่อยู่อีกบ้านหนึ่ง ประภาสาวโรงงานที่เคยทำงานอยู่โรงงานประวิช ได้เสียกับประวิชก่อนที่ประวิชจะถูกบังคับให้แต่งงานกับมยุรี มยุรีรู้เรื่องทั้งสองจึงไล่ประภาออก แต่มยุรีไม่เคยรู้เรื่องที่ประภาท้อง ประวิชจะแอบมาหาประภาได้เป็นครั้งคราว เพราะมยุรีนั้นทั้งหึงทั้งหวงประวิชมากจนกลายเป็นอึดอัด เมื่อประวิชไปหาประภาจึงเป็นเวลาที่ประวิชมีความสุขทั้งสามคนพ่อ แม่ ลูก
ชัยไม่ได้ติดต่อหวานเป็นเวลานาน หวานโทรหาไม่ติดจึงไปหาที่บ้าน ปรากฎว่าทั้งสองได้ย้ายออกไปแล้ว หวานเริ่มนึกหวั่นในใจ จึงไปยังตึกที่เคยดูกับชัยว่าจะทำเป็นโรงงาน ปรากฏว่าตึกนั้นยังติดป้ายขายอยู่ เมื่อคุยกับเจ้าของตึกจึงได้รู้ว่าไม่ได้รับการติดต่อเรื่องซื้อตึกมา หวานจึงรู้ทันทีว่าชัยเอาเงินไปแล้ว เงินก้อนสุดท้ายของหวานได้หายไปกับความไว้ใจที่มีต่อชัย หวานได้มายืนทอดอารมณ์ที่สะพานริมน้ำ จังหวะที่หวานกำลังก้มหน้าลงมองพื้นน้ำ มีมือหนึ่งมากระชากหวานออกมา เมื่อหวานหันไปป้องกันตัวเองเพราะนึกว่าโดนทำร้าย เมื่อเห็นหน้าปรากฏว่าเป็นชายคนเดิมที่เคยเดินชนทำกาแฟหกใส่หวานที่โรงพยาบาล วินพอเห็นเป็นหวานก็เซ็งทันทีว่าทำไมต้องเป็นผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว นึกว่าจะเป็นพลเมืองดีช่วยคนคิดสั้นฆ่าตัวตายกลับต้องเจอคนอย่างเธอ แล้ววินก็เดินหนีขึ้นรถไป หวานกลับถึงบ้านยังต้องเจอกับคำถามของแม่ว่าเจอชัยหรือไม่ โรงงานจะเปิดเมื่อไหร่ หวานต้องปกปิดแม่ไม่ให้รู้เรื่องชัยเนื่องจากกลัวว่าจะกระทบกระเทือนใจได้ หวานเข้านอนอย่างเหนื่อยอ่อนและไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร ตามหาชัยที่ไหน ส่วนชัยเดินหน้าทำคะแนนกับมลโดยพามลมาหาแม่ที่บ้าน แม่ชัยนั้นปลาบปลื้มมลอย่างออกหน้าออกตา แม้มลมีท่าทีอึดอัดที่เจอกาญจนา แต่มลก็ไม่ได้แสดงออกมากเพราะ
เห็นแก่ชัย
ประวิชนั้นอยู่ที่ทำงานไม่สามารถพูดคุยกับนิศาได้ และอีกทั้งยังโดนมยุรีคุมตลอดเวลาจึงต้องให้วินคอยดูแลประภากับต้น วินจึงสนิทสนมกับนิศา เพราะต้องแวะไปดูหลานบ่อย ๆ และถ้าเกิดเรื่องด่วน นิศาจะคอยรายงานผ่านทางวิน นิศาจึงแอบปลื้มที่วินคอยดูแลทุกอย่างได้ไม่บกพร่อง เรียกได้ว่าวินเป็นเหมือนอีกเสาหลักหนึ่งของบ้านหวานเมื่อไม่มีโรงงานใหม่ จึงออกหางานด้วยความยากลำบาก และต้องโกหกแม่เรื่องโรงงาน เพราะกลัวว่าจะกระทบกระเทือนใจแม่ ได้แต่บอกแม่ว่าห่าง ๆ จากชัยแล้ว แม่หวานตกใจที่ได้ยินแต่ก็สังหรณ์ใจอยู่แล้ว จึงได้แต่ให้กำลังใจหวาน
วันหนึ่งหวานได้เจอกับชัยโดยบังเอิญ ขณะที่ชัยลงมาซื้อดอกไม้ให้มลที่นั่งรออยู่ในรถ หวานวิ่งไล่ตามชัยเพื่อที่จะทวงเงิน แต่ชัยกลัวมลจะเห็นจึงสะบัดจนหวานล้มลงพื้น และทิ้งหวานไว้ จนมีชายคนหนึ่งมาช่วยหวานไว้ และเป็นผู้ชายคนเดิมที่เคยเจอที่โรงพยาบาลกับคนที่มาฉุดหวานลงจากสะพานอีกครั้ง แต่คราวนี้ผู้ชายคนนี้ทำให้หวานได้รู้ว่าจะต้องทวงหนี้อย่างไร เพราะวินถามหวานเรื่องของชัย เพราะชัยกำลังคบอยู่กับน้องสาวตนเอง ด้านชัยต้องตอบคำถามมลเรื่องที่มีผู้หญิงวิ่งมาเกาะ แต่ชัยสามารถแก้ตัวได้ และชัยได้ขอมลแต่งงานด้วยช่อดอกไม้ช่อนั้นเอง มลประกาศกับพ่อแม่ว่าเจอผู้ชายที่อยากแต่งงานด้วยแล้ว พ่อไม่เห็นด้วยแต่ไม่สามารถค้านแม่ที่อนุญาติให้มลแต่งงานกับชัยได้
วันรุ่งขึ้นหวานไปสมัครงานที่โรงงานมลกานต์วิทย์ ในฐานะสาวโรงงานแผนกเย็บผ้า ตอนแรกผู้จัดการโรงงานจะไม่ยอมรับหวานเพราะหวานสวยเกินไป แต่พอเห็นผลงานของหวานก็ต้องรับเข้าเพราะหวานสามารถทำงานรวดเร็ว สวยงาม และปราณีต สร้างความไม่พอใจให้กับหัวหน้าจินดาที่เห็นหน้าตาหวานสวยงามและยังมีฝีมือทำงานที่ดีอีกด้วย จินดาจึงรีบข่มและกดหวานให้อยู่ในอำนาจตัวเอง โดยมีลูกน้องในแผนกที่เป็นมือขวาคือสำลีคอยกลั่นแกล้งอีกด้วย วันแรกสำลีก็ขัดขาหวานให้ล้ม แต่ดีที่นิศาช่วยรับไว้ได้ และยังห้ามไม่ให้หวานมีเรื่องกับจินดาและสำลี เพราะเป็นคนของมยุรีภรรยาลูกเจ้าของโรงงาน หวานจึงได้เพื่อนที่โรงงานคนแรกเป็นเพื่อนต่างแผนกแต่ช่วยเหลือให้หวานหลีกเลี่ยงปัญหาที่จะเกิดขึ้นได้
ขณะเดียวกับที่หวานได้ทำงานที่โรงงานมลกานต์วิทย์ กาญจนาและชัยได้เข้าไปสู่ขอมลที่บ้านอย่างชื่นมื่น พ่อกับแม่ของมลยินดีที่จะจัดงานแต่งงานให้ แต่มีข้อแม้ว่าชัยต้องมาทำงานที่โรงงาน หวานทำงานอย่างไม่มีความสุขเพราะสำลีคอยจับผิดและให้ทำงานแทนตัวเอง เมื่อหวานทำงานไม่มีผิดพลาด สำลีทำอะไรหวานไม่ได้มาก จึงฟ้องจินดาว่าสาวโรงงานคนใหม่ทั้งสวยทั้งเก่ง เรียนรู้เร็วจินดารายงานมยุรีเรื่องหวาน มยุรีไม่เป็นห่วงมากนักเพราะสั่งผู้จัดการอยู่แล้วว่าให้รับคนทำงานเก่ง ไม่เอาคนสวย แต่ถ้าจินดาเห็นอะไรผิดหูผิดตาให้รีบรายงานทันที
ตอนพักกลางวันวันหนึ่งหวานต้องใจเต้นแรงเพราะเห็นปรียามลเดินผ่านโรงอาหาร กำไลเพื่อนสาวโรงงานเล่าว่าคุณปรียามลกำลังจะแต่งงานกับฮีโร่ที่ช่วยจากขโมยแล้วตกหลุมรักกัน หวานชะเง้อมองหาชัยแต่กลับไปเจอสายตาของวินที่จ้องมาวินสงสัยว่าหวานมีแผนอะไรที่เข้ามาทำงานที่โรงงาน แต่หวานยืนยันว่าหางานทำเพราะต้องการเงิน คนเริ่มเดินผ่านทั้งสองเยอะขึ้น วินจึงหมดโอกาสสักถามอะไรต่อ วันหนึ่งหวานเห็นชัยมาส่งมล แต่หวานวิ่งตามชัยไม่ทัน หวานได้แต่คิดแค้นใจที่ไม่สามารถตามไปทันได้ หวานเริ่มไม่มีสมาธิในการทำงาน จนพลาดท่าทำเสื้อเสียตอนที่สำลีตะคอกเรียกหวาน สำลีจะให้หวานจ่ายค่าปรับ หวานจะไม่ยอมจ่าย เพราะหวานเพิ่งมาเริ่มทำงาน และสำลีเป็นคนทำให้ตกใจ กำไลก็ช่วยหวานด้วย ทำให้สำลียิ่งโกรธและพยายามให้หวานจ่ายเงินให้ได้ วินซึ่งบังเอิญผ่านมาจึงช่วยไว้ แต่ก็เรียกให้หวานไปหาที่ห้องทำงาน วินพยายามสักถามหวานเรื่องที่มาทำงานที่บริษัทอีกครั้ง โดยเอาใบสมัครมาสอบถามด้วยตัวเอง หวานพยายามเลี่ยงไม่ตอบ และขอกลับไปทำงานไม่งั้นเพื่อนในแผนกจะว่าได้ วินจำใจต้องปล่อยตัวหวานไป แต่บอกหวานว่าจะหาเหตุผลที่หวานมาทำงานที่นี่ให้ได้ หวานกลับมาที่แผนก เพื่อน ๆ ตื่นเต้นว่าหวานรู้จักเจ้าของโรงงาน หวานจึงเลี่ยงตอบคำถามเพื่อนว่าโดนไปตักเตือนตั้งหาก ส่วนสำลีเอาเรื่องไปฟ้องจินดา จินดาจึงรีบไปรายงานมยุรี มยุรีรีบบอกกรกนกเพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องซ้ำรอยเหมือนประวิชกับประภา ให้กรกนกมาคอยดูวินให้ดี และมยุรีก็เรียกหวานมาพบ พร้อมกับคาดโทษว่าถ้าผิดครั้งหน้าอีกจะไม่เอาไว้อีก เพราะไม่ได้อยากให้หวานทำงานที่นี่ด้วยซ้ำ ถ้าวินไม่ได้ช่วยไว้ก็จะให้ออกเลย
หวานใช้รถโดยสารมาทำงานทุกวัน และเจอเด็กชายคนหนึ่งวิ่งเล่นแถวสวนที่ทำงานบ่อย ๆ หลายครั้งที่เด็กคนนี้ทำให้หวานยิ้มได้ บางครั้งก็เจอเด็กชายมากับแม่บ้าง จนทั้งสามรู้จักกัน แต่หวานไม่เคยรู้จักชื่อของประภาแม่ของน้องต้น น้องต้นเองก็ชอบมาเล่นกับหวาน จนวันหนึ่งที่หวานถึงได้รู้ว่านิศาเป็นน้าของน้องต้น และเป็นน้องสาวของประภา หวานจึงปะติดปะต่อเรื่องที่เคยได้ยินจากเพื่อนได้ว่าประวิชเคยมีความสัมพันธ์กับประภา ที่เป็นพี่สาวของนิศาได้ นิศาชวนหวานไปที่บ้าน แต่บังเอิญที่วินแวะเข้าไปเยี่ยมพอดี วินตกใจมากที่หวานรู้เรื่องนี้ พร้อมกำชับกับหวานขณะขับรถออกมาว่าเรื่องนี้เป็นความลับที่ห้ามให้ใครรู้ วินพยายามไปส่งหวานที่บ้าน แต่หวานไม่ยอมให้ไปส่งถึงบ้าน
ที่บ้านมลกานต์วิทย์คุยกันเรื่องงานแต่งงานของมลที่ใกล้เข้ามา จนกระทั่งมยุรีเล่าเรื่องวินว่าดูสนิทสนมกับสาวโรงงานที่เพิ่งรับเข้ามาใหม่ สุนันท์บอกวินว่าไม่ว่าอย่างไร วินต้องแต่งงานกับกรกนก สุนันท์ชวนบ้านกรกนกมาที่โรงงานโดยมีแม่และพี่ชายมาด้วย เพื่อที่จะสานสัมพันธ์ของสองครอบครัวด้วย มยุรีเป็นรีบพากรกนกไปที่แผนกตัดเย็บ มลจำหวานไม่ได้ แต่กรกนกจำได้ทันทีเมื่อเจอหวาน ว่าเคยเจอครั้งหนึ่งพร้อมวิน กรกนกมองหวานอย่างดูถูกว่าทำท่าหยิ่ง แต่ที่แท้ก็เป็นสาวโรงงานนี่เอง วินเห็นท่าไม่ดีจึงรีบพากรกนกไปที่แผนกอื่น ๆ ต่อไป วิทิตเห็นน้องสาวตัวเองพูดจาไม่ได้กับหวานจึงขอโทษหวานแทนน้องสาวตัวเอง และมีทีท่าสนใจหวานอย่างมาก
วันรุ่งขึ้นวิทิตกลับมาที่โรงงานอีกครั้งเพื่อที่จะพาหวานไปกินข้าว หวานพยายามปฏิเสธ แต่ไม่สามารถขัดวิทิตที่พยายามหาข้ออ้างพาไปกินข้าวให้ได้ วินเห็นหวานไปกับวิทิตจึงสงสัย และตามไปเพื่อสังเกต และแล้ววันที่หวานรอคอยก็มาถึง เมื่อสำลีคุยฟุ้งไปทั่วว่ามลกับชัยจะมีถ่ายรูปแต่งงาน หวานจะวิ่งออกไปหาชัย แต่สำลีกันอยู่ หวานจึงต้องอ้างว่าขอวินไว้แล้ว สำลีจำใจต้องปล่อยหวานไป หวานรีบวิ่งออกมา ชัยกับมลก็ออกไปแล้ว หวานวิ่งตามจนวิ่งออกไปนอกโรงงาน แต่ก็ตามไปไม่ทัน เมื่อหวานเดินกลับมาถึงที่แผนก จินดากับสำลียืนรออยู่เพราะจริง ๆ แล้วหวานไม่ได้ขอวินไปทำธุระ และขู่หวานว่าจะรายงานมยุรีให้ไล่หวานออก กำไลเห็นสองคนข่มขู่หวาน จึงแกล้งเอาน้ำมันจักรราดพื้นระหว่างที่จินดากับสำลีเดินไปจะฟ้องมยุรี ทำให้ทั้งคู่ลื่นล้ม ถ่วงเวลาไปได้จนกระทั่งวินเดินผ่านมาพอดี วินจึงช่วยหวานได้อีกครั้ง ว่าเขาลืมไปว่าหวานลาจะทำธุระ วินเรียกหวานไปคุยที่ห้องว่าเขาจะไม่ช่วยหวานอีกแล้ว จนกว่าหวานจะบอกว่าทำไมหวานถึงมายุ่งกับครอบครัวเขา เป็นเพราะชัยหรือเปล่า หวานไม่ยอมตอบ ตกเย็นหวานนั่งดักรอชัยที่หน้าบ้านมล เมื่อชัยส่งมลเสร็จเจอหวานดักรออยู่หน้าบ้าน จึงรีบให้หวานขึ้นรถเพราะกลัวคนเห็น แต่วินขับรถสวนมาพอดีเห็นว่ามีคนขึ้นรถชัยไป เมื่อเพ็งมองจึงเห็นเป็นหวาน วินจึงขับรถตามทันที ขณะเดียวกันหวานเริ่มทวงหนี้ชัย ไม่อย่างนั้นจะบอกที่บ้านมล ชัยรีบหาทางหนีทีไล่ว่าถ้าหวานบอกจะไม่ได้เงินคืนแม้แต่แดงเดียว เพราะชัยใช้เงินหมดแล้ว เมื่อแต่งงานไปเขาจะทะยอยใช้เงินหวาน ที่เขาให้เงินหวานคืนเพราะเขายังรักหวานอยู่ แต่เขาต้องแต่งงานกับมลเพราะแม่บังคับให้ทำอย่างนี้ ทำเพื่อความอยู่รอดและความสบายของแม่กับเขา หวานมองชัยอย่างอนาถใจ วินตามหวานกับชัยมาจนถึงหน้าบ้านหวาน วินมองอย่างสงสัย เมื่อเจอหวานที่โรงงาน วินถามหวานเรื่องที่เห็นว่าชัยส่งหวานที่บ้าน หวานจึงบอกเป็นเรื่องส่วนตัวไม่เกี่ยวกับเรื่องงาน วินหมดหนทางที่จะเค้นเอาความจริงจากหวาน จึงต้องปล่อยตัวหวานไป เมื่อหวานกลับถึงแผนก เพื่อน ๆ ต่างตื่นเต้นกันเรื่องงานแต่งงานของมล จินดาประกาศจะเก็บเงินคนละ 200 บาท จึงจะหาความยุติธรรมแม้วินจะรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องของแผนกตัวเอง แต่ก็รู้สึกว่ามันเป็นเงินจำนวนมากเกินไป วินเข้าไปจัดการคุยกับมยุรีว่าควรต้องเป็นความสมัครใจของพนักงานมากกว่าไม่ควรที่จะบังคับคนงานอย่างนั้น เมื่อวินพูดเสร็จทุกคนได้แต่ยืนนิ่งงันที่หวานมีอิทธิพลกับวินมากขนาดนี้
กรกนกเริ่มกลัวว่าวินจะหลงกลสาว โรงงานและไม่ยอมแต่งงานด้วย มยุรีปลอบใจกรกนกว่าอย่างไรกรกนกก็ต้องได้แต่งงานกับวิน วันแต่งงานมลกับชัยจัดอย่างใหญ่โตสวยงาม หวานเดินเข้างานอย่างสวยสง่า วินมองอย่างตกตะลึง และหวานก็เดินหายเข้าไปในงาน ชัยหันมาเห็นหวานแล้วตกใจแทบสิ้นสติ หวานมาเพื่อทวงข้อตกลงอีกครั้ง แล้วหวานก็เดินจากไป ชัยต้องบังคับตัวเองให้เป็นปกติ และหวานเดินมุ่งหน้าจะกลับ วินเพิ่งเดินมาเจอหวาน จึงขอร้องหวานว่าอย่าป่วนงาน ระหว่างทางเดินออกหวานเจอจินดาและสำลีที่จำหวานได้ ทั้งสองแกล้งหวานโดยสาดน้ำและขัดขาหวาน ดีที่วิทิตตามมาช่วยหวาน วิทิตตะลึงกับความสวยของหวานอยากมาก หวานกลับบ้านด้วยอารมณ์โกรธแค้นมากกว่าเสียใจ หลังจากมีงานที่โรงแรมแล้ว ยังมีงานที่โรงงานกับบรรดาคนงาน หวานพยายามที่จะทวงเงินกับชัย แต่ไม่สามารถหาโอกาสได้ หวานขึ้นไปแข่งร้องเพลงจนชนะได้รางวัล พอลงมาจากเวทีก็ไม่ทันที่จะตามชัยเพราะทั้งคู่ได้ออกจากงานไปแล้ว หวานจึงยังไม่ได้เงินคืนจนกว่าชัยจะกลับมาจากช่วงฮันนีมูน
ประภาไม่สบายหนักแต่ยอมไปหาหมอ นิศากลุ้มใจปรึกษากับหวาน หวานแอบบอกประวิชประวิชรีบไปหาประภา ประภาจึงยอมไปหาหมอ วันที่ประภาไปโรงพยาบาล บังเอิญเจอหวานที่พาแม่ไปตรวจที่ผ่าตัดเนื้องอกออกไป ประภาขอร้องหวานไม่ให้บอกใคร หวานจึงต้องเก็บความลับไว้ เมื่อชัยกลับมาจากฮันนีมูน หวานรีบไปดักรอ ชัยนัดว่าอีกสองวันเจอกันที่ร้านอาหาร พร้อมเงินหวานดีใจที่จะได้ออกจากโรงงานนี้สักที หวานเริ่มเเข็งข้อกับสำลีและจินดาเพราะนึกว่าจะหมดเรื่องแล้ว ด้านชัยพยายามขอยืมเงินมล โดยอ้างว่าจะเอาไปลงทุนทำโรงงานใหม่ มลไม่ให้ชัยไปโดยบอกว่าจะให้ชัยทำงานที่โรงงาน แต่มลก็ให้เงินชัยหนึ่งล้านบาท จนแล้วจนรอดหวานก็ได้เงินจากชัยไม่ครบ หวานจึงไม่ได้ลาออกจากโรงงานดังที่คิดไว้ วินเก็บความสงสัยเรื่องหวานไว้ไม่ได้จึงเลียบ ๆ เคียง ๆ ไปได้ความจากวนิดาว่าลูกสาวตนมีโรงงานเล็ก ๆ อยู่ เพราะโรงงานพ่อที่เคยมีล้มละลายไป วินประหลาดใจที่หวานยอมมาเป็นสาวโรงงาน โดยคิดว่าต้องมีอะไรเกี่ยวกับชัย วินนัดหวานคุยเรื่องที่วินได้ยินมา หวานตกใจที่วินรู้เรื่อง จึงคิดว่าชัยบอก หวานจึงบอกเรื่องที่ชัยโกงเงิน วินไม่อยากให้น้องสาวตนเองถูกหลอก แต่ก็สงสารหวาน และคิดไม่ตกว่าจะแก้ปัญหานี้อย่างไร
หวานยังพยายามทวงหนี้จากชัยต่อไป ในขณะที่วนิดารู้เรื่องที่ชัยโกงเงินไปสิบล้านเพราะบังเอิญเจอกาญจนา วนิดาถามหวานถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด หวานยืนยันที่จะเอาเงินคืนมาจากชัยให้ได้ หวานยังคงทำงานที่โรงงานต่อไป เมื่อโรงงานมีงานเลี้ยงประจำปี หวานขึ้นไปร้องเพลง และชนะจนได้รางวัลใหญ่ โดยความช่วยเหลือของวินที่จะรักษาความยุติธรรม กรกนกรู้สึกว่าวินสนใจสาวโรงงานมาก และไม่อยากแต่งงานกับตนเอง จึงไปบอกวลัย แต่วลัยยืนยันที่กรกนกจะได้แต่งงานกับวิน แต่วินไม่ยอมแต่งงานกับกรกนก แม้จะต้องขัดใจสุนันท์ก็ตาม กรกนกเสียใจและโกรธแค้นวิน และคิดว่าเพราะวินชอบหวาน
วันหนึ่งวินนัดหวานคุยอีกครั้งเพื่อที่จะจ่ายหนี้แทนชัย เพื่อที่ชัยจะไม่ต้องไปเอาเงินจากมล หวานไม่ยอมรับเงินจากวิน เพราะต้องการให้ชัยรับผิดชอบการกระทำ แต่วินสงสารน้องสาวตนเองที่โดนหลอก และบังคับให้หวานรับข้อเสนอตนเองไม่อย่างนั้นจะแฉเรื่องชัย หวานไม่ยอม พร้อมทั้งบอกว่าถ้าวินพูดเรื่องชัย หวานจะแฉเรื่องประวิชและประภา ทั้งสองหารู้ไม่ว่าเรื่องที่คุยกันนั้นถูกกรกนกแอบฟังอยู่ กรกนกจึงคิดแผนที่จะทำให้ชัยโกรธหวาน โดยเอาเรื่องไปบอกมยุรีเรื่องของประวิชและประภาจึงความแตก มยุรีโกรธมากและรีบจัดการตามไปดูประวิชและประภาที่บ้าน มยุรีทำร้ายประภาโดยที่ไม่รู้ว่าประภาไม่สบาย ประภาล้มลงจนต้องเข้าโรงพยาบาล เรื่องจึงใหญ่โตขึ้น ที่บ้านมลกานต์วิทย์รู้เรื่องที่ประวิชมีลูก วินต่อว่าหวานเรื่องที่มยุรีรู้เรื่องประภา แม้หวานจะปฎิเสธว่าตนไม่ได้ทำ แต่วินก็ไม่เชื่อ อาการของประภาทรุดลงอย่างรวดเร็วและกำลังจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง มยุรีอโหสิกรรมให้ประภา และจะดูแลน้องต้นให้เป็นเหมือนลูก ในที่สุดประภาก็เสียชีวิตลงท่ามกลางความโศกเศร้าของคนทั้งบ้าน
กรกนกยังทำให้บ้านมลกานต์วิทย์มีเรื่องต่อไป โดยที่บอกเรื่องชัยโกงเงินหวานให้มลฟัง มลโมโหมาก มลทะเลาะกับชัยลั่น และเมื่อถึงโรงงานก็เรียกหวานมาต่อว่า และจะไล่หวานออกจากงาน หวานไม่ยอมเพราะเงินที่ชัยเอาไปก็นำไปปรนเปรอมลจนหมด หวานนึกว่าวินเป็นคนบอกเรื่องนี้กับมล จึงตามหาวินคิดว่าวินเป็นคนบอกเรื่องนี้เพื่อเป็นการแก้แค้น แต่ระหว่างที่หวานเดินออกไปข้างหน้าโรงงานมลพยายามขับรถชนหวานด้วยความโทสะ แต่โชคดีที่วินช่วยไว้ได้ วินเป็นห่วงหวานจนลืมว่ายังโกรธเรื่องที่คิดว่าหวานเอาเรื่องไปบอกมยุรี หวานยืนยันอีกครั้งว่าตนไม่ได้บอกเรื่องประภา สุดท้ายวินถามทั้งมยุรีและมลว่ารู้เรื่องทั้งหมดจากใคร และเมื่อรู้ว่ากรกนกเป็นคนนำเรื่องทั้งหมดไปบอก จึงขอโทษหวานที่เข้าใจผิด มลจะหย่ากับชัย ชัยจึงขโมยของในเซฟทั้งหมดแล้วหนีไป กาญจนาขายบ้านที่ซื้อใหม่แล้วแบ่งเงินจำนวนหนึ่งใช้หนี้หวาน หวานจึงจะลาออกจากโรงงาน แม้วินไม่ยอมให้ออก หวานก็ไม่ยอมไปทำงาน จนวินไปตามหา เพื่อที่จะขอให้หวานมาเป็นคุณนายโรงงาน หวานจึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าตอนนี้หวานก็มีวินเข้ามายืนอยู่เต็มหัวใจ ติดตามชมเรื่องราวความเข้มข้นของละคร กลลวงทวงหนี้รัก ได้ทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 19.05 น. และวันศุกร์ เวลา 18.45 น. ทางช่อง 3 ละคร กลลวงทวงหนี้รัก เริ่มตอนแรกวันอังคารที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562
