เรื่องย่อ
ธรรมะติดปีก 2 (2547/2004) วายุ ได้บวชเรียนมาหลายพรรษาจนได้เป็นมหา แต่ก็ต้องสึกออกมาเพื่อดูแลพ่อที่ป่วย จนเสียชีวิต วายุจึงไปเป็นที่ รร.สอนดีวิทยา ซึ่งมักใช้นำธรรมะเข้ามาสอนบรรดานักเรียนที่มีปัญหาโดยถ้าใครที่เกเรดื้อรั้นจะถูกส่งเข้า "ห้องดับร้อน" ของวายุ ทำให้นักเรียนไม่ชอบ รับขวัญ เป็นนักศึกษาฝึกงานที่มาฝึกงานที่ รร.สอนดีวิทยา รับขวัญได้รู้เรื่องจากไดอารีออนไลน์ของกิญา จึงเดินทางมาถึง รร.สอนดีวิทยา ซึ่งวายุคิดว่านักศึกษาฝึกงานที่มาที่นี่นั้นจะต้องไม่สวยเพราะอยู่ห่างไกล ความเจริญไม่มีใครอยากมา แต่กลับพบว่า รับขวัญ มีหน้าตาสวยงาม ท่าทาง เฉลียวฉลาด ทันสมัย ทำให้วายุซึ่งมีธรรมใจเต็มร้อยต้องตะบะแตกเพราะความน่ารักของรับขวัญ โดยการ ส่งเพลง "รักแท้" ไปยังโทรศัพท์ของรับขวัญ รับขวัญไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ส่งมาให้ เปรี้ยวและดำ ถูกหลวงตาส่งมาเรียนหนังสือที่ รร.สอนดีวิทยา เปรี้ยวและดำ ดีใจไม่ต้องเป็นเด็กวัดทำงานที่วัด โดยที่หลวงตาได้ฝากเด็กทั้ง 2 ให้อยู่ในความดูแลขอลเดช ที่เด็กคิดว่าเป็นครูใหญ่ของ รร. และหวังว่าการมาอยู่ที่ รร. นี้จะสบายไม่ต้องทำงานอะไรเพราะเดชเป็นถึงครูใหญ่ แต่เมื่อมาถึงแล้วก็รู้ว่าเดชเป็นเพียงภารโรงเท่านั้น และเดชยังไปขอกับครูระเบียบให้เปรี้ยวและดำ ช่วยทำงานเพื่อแลกกับค่าเทอม เฉิ่มเป็นนักเรียนอีกคนหนึ่งที่พบกับเปรี้ยวและดำ และเปรี้ยวและดำ หวังจะเกาะเฉิ่มเพื่อลอกการบ้าน แต่กลับกลายเป็นว่าเปรี้ยวและดำต้องรับบทหนัก เพราะเฉิ่มเป็นคนที่เฉื่อยชา พูดช้า และกะปอมซึ่งเป็นลูกผู้ใหญ่บ้านที่มีนิสัยชอบอวด มักมีของที่ทันสมัยมาอวดเพื่อนๆเสมอ ห่อหมกซึ่งไม่เคยกลัวใครนอกจากการอ่านหนังสือเท่านั้น ยังมีหนูแย้ซึ่งเป็นคนไม่มั่นใจในตนเอง ไม่กล้าตัดสินใจ ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง เปรี้ยวและดำ จะไม่ถูกกับกะปอม จะมีเรื่องกันไม่เว้นแต่ละวัน แต่จะสมานฉันท์กันในเรื่องไม่ชอบอ่านหนังสือ วายุและรับขวัญพยายามหาวิธีทำให้บรรดานักเรียนมีใจรักการอ่านหนังสือ โดยคิดจัดทำห้องสมุด แต่เมื่อไปดูห้องสมุดเก่าพบว่าไม่สามารถใช้การได้เพราะว่าพุพังไม่มีคนดูแลนอกจากเดช รับขวัญเกิดไอเดียสร้างห้องสมุด และจำได้ว่ากิญาเขียนเล่าในไดอารีออนไลน์ เรื่อง "อนงค์" บอกว่าการสร้างห้องสมุด อนงค์ยินดีให้ทุน วายุและรับขวัญนำเงินที่อนงค์ให้มาสร้างห้องสมุด รวมทั้งคอมพิวเตอร์และสื่อมัลติมีเดียต่างๆ แต่เปรี้ยวและดำ จะเข้าห้องสมุดก็ต่อเมื่อไปแอบงีบหรือโดดเรียนวิชาดับร้อนของวายุ จนวายุและรับขวัญต้องออกอุบายจัดงานเลี้ยงขอบคุณอนงค์ในการสนับสนุนการสร้างห้องสมุด และให้ครูระเบียบประกาศให้นักเรียนเล่นละครเป็นตัวแทน ของ รร.เพื่อขอบคุณอนงค์ หากไม่ทำจะถูกทำโทษ เปรี้ยวและเพื่อนไม่รู้จะแสดงอะไรจึงไปปรึกษาวายุและรับขวัญ บอกให้ทุกคนไปค้นคว้าและหาคำตอบในห้องสมุดเอง เปรี้ยวและเพื่อนตกลงจะเล่นละครเรื่อง "พระอภัยมณี" ตอนสมุทรน้อยปราบนางผีเสื้อสมุทร วายุและรับขวัญแอบดูเปรี้ยวและเพื่อนๆ แสดงความดีใจที่เปรี้ยวและเพื่อนๆใช้ความรู้ทุกอย่างในห้องสมุดอย่างคุ้มค่า ในการแสดงทุกคนร่วมกันเขียนบทและแสดง เฉิ่มแสดงเป็น พระอภัยมณี ดำแสดงเป็น นางผีเสื้อสมุทร เปรี้ยวแสดงเป็น ฤาษี หอหมก แสดงเป็น สินสมุทร กะปอม แสดงเป็นนางเงือก หนูแย้ แสดงเป็น พ่อนางเงือก ทุกคนต่างขะมักเขม้นในการซ้อม จนถึงวันแสดง ขณะที่กำลังแสดงบนเวที เฉิ่มผู้เป่าปี่เชื่องช้าไม่ทันใจดำ เพราะอายที่ต้องแสดงเป็นนางผีเสื้อสมุทร ดำต่อว่าเฉิ่ม ทำให้กะปอมไม่พอใจ จนทั้ง 2 ฝ่ายทะเลาะวายุรับขวัญและครูอื่นๆ ต้องมาห้ามทัพ และพาไปอบรมที่ห้องดับร้อน หลังจากเหตุการณ์นั้นแล้วเปรี้ยวและเพื่อนๆ ก็ยังไม่รักการอ่านเหมือนเดิม ทำให้รับขวัญท้อใจ แต่วายุก็ปลอบใจและให้กำลังใจรับขวัญจึงฮึดสู้อีกครั้ง ด้วยสอนแนวใหม่ ให้เปรี้ยวและเพื่อนๆมีส่วนร่วมในการเรียน ด้วยการไปค้นคว้าคำตอบในห้องสมุดด้วยตนเอง ดังนั้นเปรี้ยวและเพื่อนๆ ต้องค้นคว้าหาความรู้และเกิดการอลวนเมื่อต้องพบปัญหา จนเปรี้ยวและเพื่อนๆ รู้สึกแท้จริง หนังสือไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิดกลับมีคุณค่า จนในที่สุดก็รักการอ่านเป็นชีวิตจิตใจ สร้างความดีใจแก่รับขวัญเป็นอย่างยิ่ง และคนที่รับขวัญอยากขอบคุณมากที่สุดคือ วายุ และแล้วรับขวัญได้ฝึกสอนครบตามกำหนดท่ามกลางความใจหายของเปรี้ยวและเพื่อนๆ เปรี้ยวและเพื่อนจึงแสดงละครส่งครูรับขวัญ ก่อนจบงานวายุตัดสินใจขึ้นเวทีร้องเพลง "รักแท้" รับขวัญตกตะลึงไม่คิดว่าผู้ที่ส่งเพลงให้ตัวเองคือ วายุ วายุบอกกับรับขวัญว่าเขาจะอยู่ที่หมู่บ้านลืมบำรุง รับขวัญสัญญาว่าเปิดเทอมหน้าเมื่อเรียนจบจะกลับมาหา มาเป็นครูชนบทช่วยเขาติดปีกความรู้ให้แก่เด็กๆ ทุกคนอย่างแน่นอน
