เมื่อ 15 ปีก่อน วิษณุ(ไมค์-ภัทรเดช สงวนความดี) และ อุฤทธิ์(ดอม เหตระกูล) สองพ่อลูกได้ไปแล่นเรือใบกัน ลมที่กรรโชกแรงทำให้อุฤทธิ์เสียการควบคุมเรือและทำให้วิษณุตกน้ำ ตัวเขาเองก็ได้รับบาดเจ็บจนต้องจบชีวิตนักกีฬาเรือใบ เหตุการณ์ครั้งนั้นฝังอยู่ในใจวิษณุ ซึ่งแม้ตอนนี้จะอายุ 25ปีแล้วก็ยังเป็นโรคกลัวทะเล ส่วนอุฤทธิ์พยายามประคบประหงมลูกชายคนเดียวเต็มที่เพราะรู้สึกผิดที่ทำให้ลูกเกือบตาย จนวิษณุกลายเป็นคนเอาแต่ใจ เหลาะแหละ และไม่อดทน จะดีก็แต่เป็นคนรักสัตว์ มี ลูกข่าง หมาคู่ใจที่วิษณุอาศัยเป็นที่ปรับทุกข์เสมอเวลาเถียงกับพ่อ อีกเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้วิษณุนึกโกรธพ่อตัวเองและขุดกลับมาต่อว่าอุฤทธิ์เสมอคือเหตุการณ์ที่ รดา(นิโคล เทริโอ) แม่ของเขาป่วยหนัก แต่อุฤทธิ์เอาแต่ครุ่นคิดเกี่ยวกับเรือใบ (หลังจากเล่นไม่ได้ก็จะไปนั่งเฝ้ามองคนอื่นเล่นที่ทะเลเสมอ เพื่อบรรเทาความเครียดเรื่องอาการป่วยของรดาและยังรักการเล่นเรือใบ) และกลับมาไม่ทันก่อนรดาจะเสียชีวิต อุฤทธิ์อยากให้ลูกเล่นเรือใบและเอาชนะโรคกลัวทะเลเลยแอบไปสมัครเรียนที่สมาคมให้ วิษณุโกรธพ่อมากที่บังคับให้ไปเรียน แต่เมื่อเจอ บัววรุณ(เซฟฟานี่ อาวะนิค) และเข้าใจผิดว่าเป็นโค้ช เลยยอมเรียนเพื่อหวังจะจีบ วิษณุเห็นรูปในหลวงทรงเรือใบที่หน้าสโมสรแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร ที่สมาคม วิษณุได้เจอกับ ชัชชวินทร์(เชน-ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์) เพื่อนร่วมงานโดยบังเอิญและรู้ว่าชัชวินทร์เองก็เพิ่งมาเล่นรวมทั้งเล็งจะจีบบัววรุณอยู่เหมือนกัน วิษณุที่เข้าใจว่าบัววรุณจะเป็นคนสอน กลับเจอ ตฤน(ตั๊ก-นภัสกร มิตรเอม) โค้ชวัยกลางคนสุดเฮี้ยบ วิษณุพยายามหลีกเลี่ยงที่จะออกทะเล และหาข้ออ้างต่างๆนานามาพูดกับตฤนและบัววรุณทั้งไม่สบายบ้าง ร่างกายไม่พร้อมบ้าง วิษณุพูดกับบัววรุณบ่นว่าตฤนโหดเฮี้ยบมาก ใครที่ไหนจะกล้าเรียนด้วย บัววรุณว่าทุกคนที่มาเรียนก็ตั้งใจกันทั้งนั้น ถ้าวิษณุไม่มีใจก็เลิกไปดีกว่า และอย่ามาว่าพ่อของเธอ วิษณุอึ้งที่บัววรุณเป็นลูกของตฤนพยายามจะขอโทษแต่ถูกบัววรุณงอนกลับ วิษณุพยายามจะลงทะเลให้ได้เพื่อเอาใจบัววรุณแต่ก็ไม่สามารถทำสำเร็จ โค้ชตฤนกลับเป็นคนที่เข้าใจวิษณุและบอกว่าให้ค่อยๆปรับตัวไม่ต้องเร่งร้อน วิษณุเล่าเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้กลัวน้ำให้ตฤนฟัง บัววรุณมาแอบฟังจึงเข้าใจเขามากขึ้นและเป็นฝ่ายมาขอโทษ ชัชชวินทร์ที่หวังจะจีบบัววรุณนึกเขม่นที่วิษณุเป็นจุดสนใจของทั้งสองพ่อลูก ชัชชวินทร์อาศัยที่เป็นคนมาดดี ดูเอาจริงเอาจังตีสนิทกับบุษบา แม่ของบัววรุณ พูดบ่นเชิงปรับทุกข์เรื่องความเจ้าชู้ของเพื่อน ใส่ไฟจนบุษบาเริ่มไม่ชอบวิษณุ บัววรุณพาวิษณุและลูกข่างไปนั่งเรือเล็กเล่น บัววรุณพูดให้ข้อคิดกับวิษณุว่าต้องกล้าที่จะข้ามผ่านความกลัว ลูกข่างที่เล่นซนถูกเชือกพันตัวตกลงไปในทะเล วิษณุกระโดดลงทะเลเพื่อช่วยโดยตัดความกลัวทิ้ง เขาช่วยลูกข่างขึ้นมาได้ท่ามกลางความแปลกใจของบัววรุณ วิษณุพบว่าทะเลไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดรวมทั้งรู้สึกย้อนไปถึงวันเก่าๆที่เคยมีความสุขสามคนพ่อแม่ลูก บัววรุณพูดถึงตัวเองที่เป็นผู้หญิงและมีความฝันอยากเป็นโค้ชแบบพ่อ ถึงใครจะดูถูกแต่ก็ไม่ละความพยายาม วิษณุเลยขอให้บัววรุณเป็นโค้ชช่วยสอนเล่นเรือใบให้ลับๆโดยให้สัญญาว่าจะเป็นนักกีฬาเรือใบระดับชาติให้ได้และไม่อยากจะยึดติดกับความกลัวอะไรแล้ว ตฤนแท้จริงแล้วเป็นเพื่อนกับอุฤทธิ์ได้นำข่าวดีไปบอกเขา อุฤทธิ์ดีใจมากที่ลูกชายฝึกหัดเรือใบอย่างจริงจัง แต่เส้นทางการเล่นและเป็นนักกีฬาเรือใบของวิษณุกลับไม่สวยหรูเหมือนที่คิด วิษณุต้องฝึกหนักทั้งยังต้องทำงานในวันธรรมดา จะมีก็แต่บัววรุณและอุฤทธิ์ที่เป็นกำลังใจให้ยามเหนื่อยล้า ชัชชวินทร์พยายามแข่งกับวิษณุแต่ก็ไม่ได้มีความสามารถมากกว่ากันไปเท่าไร วิษณุลงแข่งหลายต่อหลายครั้งแต่ก็แพ้จนเกิดความท้อถอย คิดจะเลิกล้มการเล่น และเมื่อไปปรึกษากับอุฤทธิ์ก็ถูกบอกว่าให้พยายามมากขึ้น วิษณุที่เครียดจัดเผลอพูดว่าอย่าเอาความฝันของพ่อมาใส่ตัวเอง พ่อเป็นนักเล่นเรือใบใช่ว่าตัวเองจะเป็นได้ และเพราะพ่อมัวแต่ยึดติดกับเรือใบเลยมาไม่ทันแม่ตาย อุฤทธิ์ได้ยินเข้าก็ฝืนยิ้มทั้งที่เจ็บปวดใจ ในวันที่วิษณุจะไปลาออกจากสมาคม อุฤทธิ์ได้ล้มเจ็บลงด้วยอาการโรคหัวใจ วิษณุได้พาไปส่งโรงพยาบาล บัววรุณมาเยี่ยมและนั่งอ่านบทพระราชนิพนธ์พระมหาชนกให้อุฤทธิ์ฟังจนวิษณุเกิดความประทับใจในความเพียร วิษณุผละออกมาที่บริเวณชั้นล่างได้เจอกับตฤน ในเวลาที่ทีวีของโรงพยาบาลฉายสารคดีพระอัจฉริยภาพในการทรงเรือใบของในหลวงและทรงได้รับแชมป์กีฬาแหลมทอง ความประทับใจในสารคดีของท่านบวกกับการให้กำลังใจจากตฤนเป็นพลังให้เขาฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้งเพื่อตามรอยพระองค์ วิษณุกลับมาฮึดสู้อีกครั้งและฝึกฝนอย่างหนัก ความสามารถของเขาก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆเช่นเดียวกับความสัมพันธ์กับบัววรุณ แต่บุษบากลับอยากให้บัววรุณรักคนอื่นเพราะไม่เชื่อว่าวิษณุจะดูแลลูกสาวตัวเองได้แม้ว่าตฤนจะช่วยพูดยังไงก็ตาม วิษณุบอกอุฤทธิ์ว่าจะลงแข่งขันและอยากให้หายไวๆเพื่อมาดู เขาจะชนะให้ได้ วิษณุได้ลงแข่งคัดเลือกนักกีฬาเรือใบเพื่อเป็นตัวแทนของสโมสรไปแข่งระดับโลก เขาบอกกับบุษบาว่าถ้าได้เป็นตัวแทน จะขอให้บุษบายอมให้บัววรุณแต่งงานกับเขา วิษณุแล่นมาอย่างสูสีกับชัชชวินทร์ และตามหลังที่หนึ่งอยู่ไม่มาก ในจังหวะที่เขากำลังจะนำ ชัชชวินทร์กลับเบียดเข้ามาจนวิษณุตกลงน้ำ ระหว่างที่จมลงน้ำก็ได้เห็นแสงสว่างที่ทอดผ่านลงมา พอพุ่งร่างขึ้นมาวิษณุได้เห็นภาพสะท้อนของคนที่มีลักษณะคล้ายในหลวง(ไม่เห็นหน้า เห็นแต่เค้าโครงร่าง) ยิ้มให้ วิษณุฮึดขึ้นมาอีกครั้งปีนขึ้นเรือและเข้าสู่เส้นชัย หลังการแข่งขัน มีเจ้าหน้าที่เห็นว่าชัชชวินทร์รบกวนการแข่งทำให้วิษณุตกน้ำแต่วิษณุกลับไม่เอาความและให้อภัยชัชชวินทร์ วิษณุเข้าเป็นอันดับสามทำให้ไม่ได้เป็นตัวแทนแต่บุษบากลับเห็นในความตั้งใจจริงและยอมรับในตัวเขาในที่สุด วิษณุบอกกับอุฤทธิ์ว่าถึงจะไม่ได้ตำแหน่ง แต่เขาก็ดีใจที่เอาชนะความกลัว ฝึกฝนตัวเองให้อดทนและเปลี่ยนเป็นคนใหม่ได้ อุฤทธิ์ปลอบใจว่าไม่ชนะไม่เป็นไร แค่ได้เห็นลูกเป็นลูกผู้ชายที่สมบูรณ์ก็เป็นความสุขที่สุดของพ่อแล้ว
