กลางหุบเขาที่ดูแสนสงบ กลับมีชีวิต..หลายชีวิต ที่ซ่อนปมขัดแย้งกันอยู่จนยากที่จะหาจุดสิ้นสุด เหมือนหมอกสวยที่ปกคลุมยอดเขาไม่ให้พบแสงอุ่นของดวงตะวัน...
ทุกคืนตาสนจะเป็นคนเอาเพชรและหอม หลานรักเข้านอนด้วยตัวเองทุกคืน เป็นกิจวัตรที่ตาสนทำมาตั้งแต่เด็กน้อยสองคนกลับมาอยู่ที่บ้าน
เพชรและหอม สองพี่น้องที่กำพร้าพ่อ เพราะพิม ผู้เป็นแม่ของเด็กน้อยทั้งสองเลิกรากับสามีและตนได้ตัดสินใจลาออกจากงานในกรุงเทพฯ พร้อมหอบลูกทั้งสองกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิด สภาพหัวใจของพิมนั้นแตกสลายจากชีวิตคู่ที่ล่มสลายตั้งแต่ตัวเองยังสาว เพราะไม่เชื่อคำเตือนของตาสนผู้เป็นพ่อเรื่องตัดสินใจมีคู่ครองก่อนวัยอันควร ตาสนเอาหลานทั้งสองคนมาอบรมปลูกฝังเลี้ยงดูเป็นอย่างดี แต่กับพิมลูกสาวของตนนั้น ตาสนยังรู้สึกโกรธและอคติกับลูกสาวที่พยายามกลับเนื้อกลับตัวเริ่มชีวิตใหม่ ความเจ็บปวด ความผิดหวังที่ตาสนเคยได้รับจากลูกสาวนั้นมันเป็นแผลในใจที่ไม่สามารถเลือนหายไปได้
เพชรกับหอมเรียนที่โรงเรียนเล็กๆ ที่ขาดแคลนครูที่จะเข้ามาสอน เพชรกับหอมสนิทกับ ครูแก้ว ครูประจำชั้นที่เป็นครูอาสามาจากกรุงเทพฯ ครูสาวจบใหม่ที่มีไฟและอยู่ในวัยแสวงหา ต้องการความท้าทายแปลกใหม่ในชีวิต โดยครูแก้วไม่รู้เลยว่าการมาใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนอันห่างไกลความเจริญมันต่างกับที่เธอเคยออกค่ายอาสาอย่างสิ้นเชิง
ครูแก้วเจอปัญหามากมายและคิดถึงบ้านมากๆ หลายครั้งที่ครูแก้วตั้งคำถามกับตัวเองว่า “มาทำอะไรที่นี่” แต่ครูแก้วไม่สามารถถอยหลังกลับไปยังบ้านที่กรุงเทพฯ ได้ ด้วยทิฐิที่ครูแก้วมีต่อพ่อของตน ที่เคยดูถูกเธอไว้ว่าไม่สามารถทำอะไรสำเร็จได้หากไม่มีครอบครัวสนับสนุน ชีวิตของครูแก้วในดินแดนห่างไกลแห่งนี้ ยังดีที่มีเพชรกับหอมเป็นเพื่อนคลายเหงาไปได้บ้าง
แต่เมื่อมีมิตรก็ย่อมต้องมีศัตรูเป็นธรรมดา ครูแก้วนั้นไม่ค่อยชอบขี้หน้าเพื่อนบ้านผู้น่ารำคาญของเธอเท่าไหร่นัก เพราะบ้านพักครูซึ่งซอมซ่อมีด้านหลังอยู่ติดกับบ้านสวนเล็กๆ ของแดเนียล นายแบบหนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกัน ที่ผันตัวจากชีวิตที่เต็มไปด้วยแสงสีในกรุงเทพฯ มาสร้างบ้านสวนเล็กๆ และบ้านดินเล็กๆ ของตัวเองอย่างเรียบง่าย แต่ครูแก้วนั้นรู้สึกว่าแดเนียลนั้นไม่ได้จริงจังกับการใช้ชีวิตเรียบง่ายสักเท่าไหร่นักและคงทำตามกระแสสร้างภาพใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์และพอเบื่อก็คงกลับไปใช้ชีวิตที่กรุงเทพฯ เหมือนเดิม อีกทั้งครูแก้วยังอคติกับแดเนียลมาตั้งแต่ตนอยู่กรุงเทพฯ เพราะแดเนียลมีชื่อเสียเรื่องความเจ้าชู้และเสเพลอย่างที่สุด ซึ่งครูแก้วไม่มีวันเชื่อเด็ดขาดว่าจะมีอะไรมาเปลี่ยนผู้ชายคนนี้ได้
เพชรกับหอมชอบเข้าไปวิ่งเล่นในบ้านสวนของแดเนียลและช่วยเป็นลูกมือแดเนียลทำสวนด้วยความสนุกสนาน แดเนียลพยายามเรียนรู้ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ของตน หลังจากถูกผู้หญิงที่ตนรักมากทิ้งและหลอกไปจนเกือบหมดตัว อีกทั้งแดเนียลต้องการพิสูจน์ทฤษฎีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ด้วยตัวเองหลังจากได้ยินได้ฟังเรื่องเหล่านี้มามากมาย แต่แดเนียลเป็นคนที่จะเชื่ออย่างเต็มอกก็ต่อเมื่อรับรู้ด้วยตัวเองเท่านั้น แต่ตอนนี้เขารับรู้ได้อย่างหนึ่ง ว่าครูแก้วเพื่อนบ้านสาวนั้นไม่ชอบหน้าเขาแน่ๆ หลายครั้งทั้งสองคนเถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร โดยเฉพาะเวลาโมโหแดเนียลชอบเรียกครูแก้วว่า “เตี้ย” เพราะแดเนียลเป็นคนสูงมาก ทำให้ครูแก้วยิ่งชังแดเนียลมากยิ่งขึ้น จนเดือดร้อนเพชรกับหอมต้องคอยมาเป็นกรรมการห้ามอยู่เนืองๆ ทั้งแดเนียลและครูแก้ว ต่างท้าทายกันว่าใครจะถอดใจกลับกรุงเทพฯ ก่อนกัน !
ปลัดศรัญ ปลัดอำเภอหนุ่มไฟแรง ที่ยอมหักไม่ยอมงอกับผู้ที่แข็งข้อ โดยมีร้อยตำรวจโทลือเดช ผู้หมวดหนุ่มขาลุยเป็นคู่หู ปลัดศรัญเป็นอริกับเขม นักเลงหนุ่มใหญ่มาดเข้ม ซึ่งชาวบ้านทุกคนต่างก็รู้กันดีว่าทั้งตระกูลของเขมล้วนทำแต่เรื่องผิดกฎหมาย ทั้งปู่และพ่อของเขมเองก็ล้วนแต่ถูกตำรวจยิงตายมาทั้งสิ้น เขมเป็นที่หวาดกลัวและยำเกรงของชาวบ้าน และยังเป็นที่จับจ้องของทางการ แม้เขมจะมีธุรกิจก่อสร้างในจังหวัด แต่ทางราชการก็ยังไม่ไว้วางใจเขมอยู่ดี
ขิม น้องสาววัยรุ่นของเขม ชวนพิมที่กำลังหางานทำมาทำงานกับเขม พิมตกลงทันทีเพราะต้องการรายได้และพิสูจน์ตัวเอง แต่การตัดสินใจของพิมยิ่งสร้างความไม่พอใจให้กับตาสนผู้เป็นพ่อ เพราะตาสนมีอคติกับครอบครัวของเขมอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
เพชรกับหอม ชอบแอบตามไปหาแม่ที่ทำงานและทำให้เด็กทั้งสองคนได้มีโอกาสได้รู้จักเขมมากขึ้น ทำให้เด็กน้อยทั้งสองคนได้รู้ว่าเขมไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ใครๆ ว่าไว้
แดเนียลทดลอง ค้นคว้าคำสอนที่เกี่ยวเนื่องกับคำสอนของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและแดเนียลได้นำไปปฏิบัติให้เห็นเป็นรูปธรรม กิจกรรมที่แดเนียลทำนั้นอยู่ในสายตาของครูแก้วที่แอบมองมาตลอด จนวันหนึ่งครูแก้วล้มป่วย ด้วยความที่อยู่คนเดียวทำให้ไม่มีใครดูแล ขณะที่แดเนียลรู้สึกผิดสังเกตที่ครูแก้วหายไป ไม่มาแอบดูหรือมาหาเรื่องทะเลาะกันเหมือนเคย จึงแอบตามเข้ามาดูและได้มีโอกาสดูแลครูแก้ว แดเนียลมาทำอาหารเพื่อสุขภาพให้ครูแก้วกิน โดยบอกกับครูแก้วว่าของทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นพืชผักปลอดสารพิษ ไข่จากไก่ที่เลี้ยงอย่างธรรมชาติ ปลาในบ่อ ข้าวกล้องในนาผืนเล็กๆ ทำเอาครูแก้วแทบไม่อยากเชื่อ ว่านายแบบผู้หันหลังให้วงการและหันหน้าสู่ไร่นาสวนจะทำได้ขนาดนี้ แต่ครูแก้วก็ยังคงปากแข็งไม่เอ่ยชมแดเนียลง่ายๆ แต่แดเนียลก็ได้รับรู้เรื่องราวของครูแก้วมากขึ้น
ปลัดศรัญกับหมวดลือเดชไล่บี้จะหาทางเอาผิดเขมให้ได้ เพราะมองเขมเป็นมาเฟียที่ต้องกำจัดไปให้พ้นสังคม แต่ก็ไม่สามารถเอาผิดได้ จนหลายครั้งปลัดต้องปะทะฝีปากกับขิมซึ่งเป็นน้องสาวของเขมอยู่บ่อยๆ
หลวงพ่อมาด เจ้าอาวาสวัดเล็กๆ เพียงแห่งเดียวในท้องถิ่นตั้งใจจะจัดงานบุญใหญ่ ซึ่งเป็นประเพณีเก่าแก่ของท้องถิ่นที่ไม่ได้จัดมานาน นับตั้งแต่หมู่บ้านแห่งนี้แตกความสามัคคีแบ่งเป็นสองฝ่าย โดยฝ่ายหนึ่งนั้นอยู่ฝ่ายสนับสนุนราชการ ขณะที่ชาวบ้านอีกฝ่ายหนึ่งนั้นอยู่ฝ่ายเขมเพราะเป็นพวกที่ครอบครัวของเขมอุปการะมาเนิ่นนาน ชาวบ้านทั้งสองฝ่ายไม่ยอมทำกิจกรรมร่วมกันเด็ดขาด
หลวงพ่อมาดกำหนดวันทำบุญขึ้นมา แต่ปรากฏว่าใกล้วันงานบุญแล้วก็ไม่มีใครสนใจ หลวงพ่อมาดอาพาธโดยไม่มีใครรู้ เพราะพระในวัดก็มีน้อยมาก หลวงพ่อมาดเปิดหีบไม้ในกุฏิเผยให้เห็นว่าในอดีตหลวงพ่อมาดคือทหารและถูกผู้ก่อการร้ายยิงขณะไปปฏิบัติหน้าที่ตามตะเข็บชายแดนจนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจนรอดชีวิตมาได้ แต่หลวงพ่อมาดบาดเจ็บจนไม่สามารถกลับไปทำหน้าที่ในสนามรบได้แล้ว จึงตัดสินใจบวชเพื่อรับใช้พระศาสนา
ตาสนพาเพชรกับหอมมาหาหลวงพ่อมาดเพื่อเยี่ยมดูอาการ โดยมีครูแก้วตามมาด้วย แต่ฝนที่ตกมานานข้ามวันข้ามคืนทำให้เกิดน้ำป่าพัดสะพานไม้ข้ามคลองทางเข้าวัดจนขาด ขณะที่หลวงพ่อมาดเริ่มอาพาธหนัก ชาวบ้านที่อยู่ด้านนอกรู้ข่าวต่างพากันมาที่ลำคลองสายนั้น แต่ไม่สามารถข้ามไปที่วัดได้ ขณะที่ทั้งครูแก้ว หลวงพ่อมาด ตาสน เพชรและหอม ต่างก็ติดอยู่ในฝั่งวัด
พิมเป็นห่วงพ่อและลูกทั้งสองมาก พยายามที่จะว่ายน้ำข้ามฝั่งไปให้ได้ แต่เขมได้รั้งไว้ ทำให้ตาสนเห็นว่าพิมนั้นรักตนและลูกๆ มากแค่ไหน และได้เห็นความห่วงใยที่เขมมีให้พิมด้วย
แดเนียล เป็นห่วงครูแก้วมากเช่นกัน เขาพยายามบอกชาวบ้านให้ลืมสิ่งที่บาดหมางกันเพื่อช่วยชีวิตผู้ที่ติดอยู่ที่ฝั่งวัดให้ออกมาก่อน ขณะที่ปลัดศรัญกับหมวดลือเดชก็ไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากทางราชการได้ เพราะทางที่เชื่อมไปยังอำเภอก็ขาดเช่นกัน
หลวงพ่อมาดอาการทรุดหนักขึ้น แดเนียลพยายามบอกชาวบ้านอีกครั้งเรื่องความสามัคคีที่ตอนนี้สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด โดยแดเนียลนำชาวบ้านเอาเชือกที่มีในแต่ละบ้านมาผูกโยงเข้ากัน แต่หลายครั้งเชือกก็ขาดเสียหาย แดเนียลตัดสินใจนำทุกคนต่อตัวต่างเชือก
ชาวบ้านทั้งหลายที่ต่างไม่ถูกกันมาก่อนหน้าตัดสินใจทำตามแดเนียล มือจับมือกันมั่นต่อโยงกันต่างเชือกแม้จะต้องเสี่ยงชีวิตก็ตาม เขม ปลัดศรัญ หมวดลือเดช ต่างจับมือกันลืมความขัดแย้งที่เคยมี ภาพสะพานมนุษย์อันสวยงามเกิดขึ้นท่ามกลางภัยอันโหดร้ายของธรรมชาติ จนสามารถพาหลวงพ่อมาดข้ามน้ำและปลัดศรัญนำส่งยังโรงพยาบาลโดยเฮลิคอร์ปเตอร์ของโครงการหลวงที่บังเอิญมาปฏิบัติหน้าที่อยู่ใกล้พื้นที่
เขมแสดงความเป็นลูกผู้ชายที่แข็งแกร่งนำทั้งตาสนข้ามฝั่งกลับมาได้และยังกลับไปรับเพชรกับหอมตามมาด้วย สร้างความประทับใจให้กับพิม ตาสนและเพชรกับหอมมาก
แดเนียลดึงครูแก้วมาไว้ในอ้อมกอด ก่อนจะพาครูแก้วข้ามกลับมาอีกฝั่งได้เช่นกัน ระหว่างที่ครูแก้วอยู่ในอ้อมกอดของแดเนียลนั้น เธอรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก อคติที่มีต่อแดเนียลหายไปกับสายน้ำอันเชี่ยวกราก
อคติที่ชาวบ้านมีต่อกัน ได้ถูกภัยร้ายพัดพาหายไป ก่อเกิดเป็นความสามัคคีในชั่วข้ามคืน ชาวบ้านต่างร่วมแรงร่วมใจกันสร้างสะพานข้ามน้ำไปยังวัดหลวงพ่อมาดใหม่จนสำเร็จ ขณะที่หลวงพ่อมาดสุขภาพแข็งแรงขึ้น และได้จัดงานบุญได้สำเร็จจากความร่วมมือของทุกฝ่าย หมู่บ้านเล็กๆ ที่มีความขัดแย้งแอบแฝงอยู่มานาน ได้กลับมาเป็นดินแดนที่มีความสุขไร้ซึ่งความไม่ไว้ใจซึ่งกันและกัน
ปลัดศรัญ เอ่ยปากขอโทษเขมอย่างลูกผู้ชายในอคติที่เคยมีให้ และปลัดยังได้เริ่มปลูกต้นรักกับขิมน้องสาวของเขมด้วย
เขมได้ขอพิมแต่งงาน โดยไม่เคยรังเกียจเลยที่พิมเคยมีครอบครัวมาแล้ว ขณะที่พิมได้ของขวัญอีกชิ้นคือความเข้าใจของตาสนผู้เป็นพ่อ เธอได้อ้อมกอดอันอบอุ่นของพ่อคืนมาอย่างมีความสุข
ครูแก้ว..ได้มีโอกาสได้คุยผ่านแชตออนไลน์จากโครงการหลวงที่มาติดตั้งอินเทอร์เน็ตให้กับโรงเรียนเล็กๆ แห่งนี้ ครูแก้วปรับความเข้าใจกับผู้เป็นพ่อที่กรุงเทพฯ และเธอขออยู่เป็นครูที่หมู่บ้านแห่งนี้ต่อไป ครูแก้วได้ไปพบแผ่นกระดาษที่ครูคนเก่าที่เคยอยู่ที่ใส่กรอบเก็บไว้ แต่ครูแก้วกลับเอาไปเก็บในห้องเก็บของเมื่อตอนเธอมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า “ฝากดูแลเด็กๆ ด้วย พระองค์ท่านอยู่ไกล” (พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเคยตรัสไว้กับครูอาสา)
แดเนียล ได้กระจ่างชัดถึงโครงการพระราชดำริที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงคิดค้นและสอนปวงชนชาวไทยมาโดยตลอด แดเนียลได้สัมผัสจากหลายชีวิตและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านแห่งนี้ รวมทั้งที่ตัวเองสัมผัสจากการ “ลงมือทำ” บ้านสวนน้อยๆ ด้วยตัวเอง..แดเนียลยังขอครูแก้วเป็นแฟน แต่ครูแก้วขอเวลาแกล้งบอกว่าขอดูพฤติกรรมของอดีตนายแบบจอมเสเพลคนนี้อีกระยะ แต่อนุญาตให้เป็นเพื่อนบ้านแสนสนิทไปก่อน
ตาสนบอกกับเพชรและหอม ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้าน มาจากพรของเทวดาผู้ใจดี พร้อมทั้งอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตแต่ละชีวิต ไม่ว่าจะเป็นแดเนียล ครูแก้ว พิม เขม ปลัดศรัญ ขิม หมวดลือเดช หลวงพ่อมาด หรือแม้แต่ตาสนและหลานๆ เอง ทั้งเพชรและหอมต่างอยากเห็นหน้าตาของเทวดาผู้ใจดีองค์นั้น
ตาสนชี้ให้หลานทั้งสองดูพระบรมฉายาลักษณ์ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ติดอยู่ที่ฝาบ้าน พร้อมบอกกับหลานๆ ว่า นี่แหละคือเทวดาผู้ใจดีองค์นั้น เทวดาผู้มีลมหายใจ..
