FLASHBACK : ครอบครัวด.ญ ของขวัญ เป็นครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง อาศัยอยู่ในตัวเมืองเชียงคาน (จังหวัดเลย) ทุก ๆ เช้าและเย็น นที พ่อของขวัญ จะขี่รถมอเตอร์ไซค์เวสป้าเก่า ๆ ไปรับ-ส่ง ของขวัญที่โรงเรียนนทีเช็ดถูดูแลทะนุถนอมรถเวสป้าคันนี้เป็นอย่างดี ด้วยความเป็นเด็กของขวัญจึงถามพ่อว่าทำไมพ่อรักรถคันนี้จัง รักมากกว่าหนูด้วยมั้ง นทีตอบว่า "พ่อรักหนูมากกว่าสิ่งใด แต่รถคันนี้ก็เป็นรถที่พ่อรักเช่นกัน เพราะคุณปู่ได้มอบให้พ่อตอนพ่อยังเป็นวัยรุ่น พ่อขี่รถคันนี้มาตลอดชีวิตของพ่อ พอถึงวันที่หนูโตขึ้นพ่อก็จะยกรถคันนี้ให้หนูเป็นคนดูแลแทน" กระทั่งวันหนึ่งเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ จันจิรา แม่ของขวัญ เข้าใจ นที ผิดจนเป็นเหตุให้ จันจิรา พาของขวัญหนีกลับจังหวัดน่านบ้านเกิด วันเวลาผ่านไปนานหลายปีของขวัญโตเป็นสาวแต่กลับไม่เคยลืมเหตุการณ์ในวัยเด็ก วันหนึ่งของขวัญเห็นชายวัยกลางคนขี่เวสป้ามากับลูกสาวตัวเล็ก ๆ ทำให้ของขวัญคิดถึงพ่อมาก จึงชวน เปรี้ยว เพื่อนรักเดินทางไปที่เชียงคาน แต่กลับได้รับข่าวร้ายว่า นที ผู้เป็นพ่อเสียชีวิตแล้ว ของขวัญเสียใจมาก หลังจากร่วมงานเผาศพพ่อของขวัญนึกถึงภาพในวัยเด็กของตัวเองและคำพูดของพ่อที่เคยบอกว่าจะมอบเวสป้าให้ดูแลต่อจากพ่อในวันที่โตแล้ว ด้วยความรักและคิดถึงพ่อ ของขวัญจึงถามญาติ ๆ ว่า เวสป้าของพ่อหายไปไหน ญาติบอกว่า ตอนพ่อป่วยไม่มีเงินรักษา พ่อจึงขายเวสป้าไป ของขวัญพยายามตามหาเวสป้าของพ่อในกลุ่มคนเล่นเวสป้า และเพจต่าง ๆ ทุกวัน กระทั่งมีอินบ็อกซ์มาตอบเธอว่าเห็นรถคันนี้จอดอยู่ที่หน้าบริษัทแห่งหนึ่ง ของขวัญไปตามหาจนพบรถเวสป้าอยู่กับ อาร์ท ของขวัญขอซื้อรถคืน แต่อาร์ทกลับไม่ยอมขาย ด้วยสัญญาที่ได้รับปากนทีไว้ 2 ข้อ คือข้อแรก อาร์ทจะต้องดูแลรถคันนี้เป็นอย่างดีและไม่ขายต่อให้ใคร ข้อที่สองนทีมีความตั้งใจที่จะขับรถเวสป้าคันนี้ไปไหว้พระที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดน่านซึ่งเป็นวัดที่นทีกับจันจิราพบรักกันครั้งแรก ด้วยความคิดถึงจันจิรา นทีจึงอยากให้คนที่ได้รถคันนี้ไปช่วยทำความฝันสุดท้ายนี้ให้เขาด้วย ของขวัญพยายามตื้อเพื่อขอซื้อรถคืนอยู่หลายครั้งจนอาร์ททนไม่ไหว พูดตัดความรำคาญไปลอย ๆ ว่า "ขายให้ไม่ได้หรอกเพราะจะเอารถไปทริปกับเพื่อนในวันพรุ่งนี้ ถ้าอยากได้จริง ๆ ก็ตามไปเอาจบทริป 7 วัน จะขายให้ทันที" ด้วยความอยากได้รถของพ่อคืน บวกกับนิสัยเอาแต่ใจ ของขวัญจึงตัดสินใจไปออกทริปกับอาร์ทและกลุ่มเพื่อน ๆ คือ วิทย์ แต่ทริปวันแรกก็ไม่สวยซะแล้วเมื่อรถยนต์ของของขวัญเกิดอุบัติเหตุ ของขวัญและเปรี้ยวจำเป็นต้องซ้อนมอเตอร์ไซค์เวสป้าของอาร์ทและวิทย์ไป บนเส้นทางเชียงคาน-น่าน ระหว่างการเดินทางมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายทำให้ ของขวัญ และเปรี้ยว ได้เห็น 3 หนุ่มในมุมที่แตกต่างแบบคาดไม่ถึง วิทย์ ผู้ชายแข็งกระด้าง พูดจาโผงผาง แต่งตัวกวน ๆ ทำตัวเหมือนกุ๊ย กลับนั่งร้องไห้เมื่อเห็นสุนัขโดนรถชนพาไปรักษาอย่างทะนุถนอม หรือแม้แต่การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า เครื่องมือไม่อำนวยแต่ก็ใช้สมองในการแก้ไขสถานการณ์ได้จนสำเร็จ ทำให้ของขวัญ และอาร์ทเกิดความผูกพันเข้าใจและรักกันในที่สุด กระทั่งจบทริปของขวัญทวงสัญญาขอซื้อรถกับอาร์ทแต่อาร์ทยังไม่ยอมขายเหมือนเดิม อาร์ทสารภาพว่าที่พูดออกไปเช่นนั้นเพราะต้องการตัดความรำคาญ ทำให้ของขวัญโกรธมากที่อาร์ทไม่ทำตามสัญญาจึงตัดสินใจกลับจังหวัดน่านด้วยความรู้สึกเจ็บช้ำ ในวันครบกำหนดทำบุญร้อยวันของนที ของขวัญกลับมาที่เชียงคานเพื่อทำบุญให้พ่อ และในงานบุญวันนั้นมีอาร์ทไปร่วมงานด้วย ทั้งสองเมินเฉยต่อกันจนกระทั่งวันถัดมาอาร์ทไปไหว้กระดูกของนที และพูดกับกระดูกของนทีว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาผมได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ทั้งสองข้อแล้ว แต่ต่อจากนี้ผมจะขออนุญาตทำผิดสัญญาสัก 1 ข้อ โดยการขายรถคันนี้ให้กับคนที่ผมรัก... ในขณะที่อาร์ทกำลังพูดอยู่นั้น ของขวัญก็เข้ามาได้ยินโดยบังเอิญ ทำให้รู้เรื่องราวทั้งหมด และเข้าใจถึงเหตุผลในทุกสิ่ง ทุกอย่างที่อาร์ททำของขวัญจึงพูดขึ้นมาว่า "ไม่ต้องเอาเวสป้าไปขายให้ใครแล้ว เพราะคนๆนั้นอยู่ตรงนี้แล้ว"
