หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายที่ “หลวงพี่แจ๊ส” (ผดุง ทรงแสง) ได้เข้ามาพบเจอเรื่องราวมากมาย ในเมืองหลวงก็ทำให้ท่านได้รับรู้ถึงการใช้ชีวิตที่ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือว่าเป็นพระภิกษุ ก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากเรื่องของความรัก, ความโลภ, ความโกรธ และความหลงได้ มีเพียงแต่หลักธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนา ที่จะค่อยช่วยยึดเหนี่ยวและขัดเกลาจิตใจให้มนุษย์เป็นคนดี และเหตุการณ์วันนั้นก็ทำให้หลวงพี่แจ๊สได้ตัดสินใจบวชต่อไปโดยไม่มีกำหนดสึก หลวงพี่แจ๊สตั้งใจว่าอยากเผยแผ่หลักธรรมคำสอนให้แก่พุทธศาสนิกชนได้เข้าถึงพระพุทธศาสนาอย่างแท้จริงแต่ด้วยหลวงพี่แจ๊สเองก็ยังไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับพุทธศานามากมายนัก ท่านจึงออกธุดงค์พร้อมกับลูกศิษย์ คนสนิทนั่นก็คือ “มโน” (คุณาธิป ปิ่นประดับ) กับ “สายสิน” (อัครัช จิตตะศิริ) ทั้ง 3 ออกตามหาความสงบสุขที่แท้จริงว่าเป็นเช่นไร จนกระทั่งวันหนึ่งระหว่างธุดงค์อยู่ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี หลวงพี่แจ๊สได้ข่าวมาว่า “หลวงพ่อจงรวย” (หยอง ลูกหยี) ได้มาย้ายมาเป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่วัดในจังหวัดหลวงพี่แจ๊สจึงถือโอกาสไปกราบนมัสการหลวงพ่อ เมื่อพบหลวงพ่อก็ได้ไหว้วานหลวงพี่แจ๊สให้พา “เณรปลื้ม” (ด.ช. ฐาปกรณ์ ขันทอง) ไปหา “หลวงพ่อไชยา” (จาตุรงค์ พลบูรณ์) ที่กรุงเทพ จึงทำให้หลวงพี่แจ๊สและลูกศิษย์คนสนิททั้ง 2 ได้เข้ามากรุงเทพอีกครั้ง และเมื่อหลวงพี่แจ๊สมาถึงวัดของหลวงพ่อไชยาแล้วก็ได้นำเณรมาฝากให้กับหลวงพ่อเป็นที่เรียบร้อย หลวงพี่แจ๊สก็ได้ขอตัวลากลับไปออกธุดงค์ต่อ แต่ว่าหลวงพ่อไชยาได้ขอให้หลวงพี่แจ๊สอยู่ที่วัดต่อ เพราะด้วยเหตุผลที่หลวงพี่แจ๊สมีชื่อเสียงและพอที่จะทำประโยชน์ให้กับวัดได้ บางวันหลวงพ่อก็ให้หลวงพี่แจ๊สเป็นพรีเซนเตอร์วัดในด้านต่างๆ แต่ยิ่งอยู่นานขึ้นหลวงพี่แจ๊สก็ได้เห็นความไม่ชอบมาพากล ของหลวงพ่อและพระลูกวัดที่ใช้อำนาจหน้าที่ในการบริหารวัดในทางที่ไม่ถูกไม่ควร ทำให้พระอย่างหลวงพี่แจ๊สอยู่นิ่งเฉยไม่ได้ และเรื่องราวความวุ่นวายจากการสืบหาความจริงก็เริ่มต้นขึ้นที่วัดแห่งนี้ และคราวนี้หลวงพี่แจ๊สจะต้องเจอกับเหตุการณ์ร้ายๆ อะไรอีก
