Synopsis
“ท่านพญามัจจุราช” แห่งเมืองนรกยุค 2019 ที่ขึ้นชื่อว่า มีเทคโนโลยีที่ทันสมัย ล้ำยุค กว่าสวรรค์ซะอีก แต่ด้วยการที่ท่านพญามัจจุราชเริ่มแก่และไม่ค่อยทันยุคแล้ว จึงคิดที่อยากจะวางมือ ให้เด็กรุ่นใหม่ไฟแรง “มัจโจ” ลูกของตน ก้าวขึ้นมารับตำแหน่งสืบต่อช่วงการครองบัลลังก์ ขณะนี้มัจโจมีอายุ 200 ปี ซึ่งถ้าเทียบกับโลกมนุษย์เท่ากับว่ามัจโจก็จะอายุ 20 ปี ส่วนท่านพญามัจจุราชอายุครบ 2,000 ปี มัจโจอ้างว่าตนยังไม่พร้อมที่จะรับตำแหน่งเพราะยังเด็กเกินไป ท่านพญามัจจุราชไม่สนคำอ้างของมัจโจและได้ดึงตัวมัจโจมาฝึกงานเพื่อเรียนรู้ก่อนที่จะขึ้นครองบัลลังก์ โดยมี “ สุวรรณ ” กับ “ สุวาลย์ ” ยมทูตคนสนิทซ้าย ขวาคอยเป็นพี่เลี้ยงสอนงานมัจโจ แต่มัจโจก็แอบอู้และแอบหนีเที่ยวตลอด ส่วนที่โลกมนุษย์ก็วุ่นวายไม่แพ้กัน เพราะในชุมชนรวยเลิศ “ ราณี ” เจ้าของชุมชนแห่งนี้ อยากจะขายที่ใจจะขาดเพราะอยากไปอยู่เมืองนอก แต่ติดที่ชื่อเจ้าของโดยแท้จริงคือ “ พิฑูรย์ ” สามีของตนที่ไม่อยากขาย และมักทะเลาะกันตลอดเวลา “ รวีวรรณ ” ลูกสาวคนสวยต้องคอยมาห้ามทัพอยู่ทุกครั้ง รวีวรรณมีดีกรีเป็นถึงดาวมหาลัยและเรียนเก่งอีกต่างหาก รวีวรรณเรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์จึงมักไม่ค่อยเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติเท่าไหร่ ที่บ้านหลังนี้ยังมี “แจ๋ว” สาวรับใช้คนสนิทของราณี ลูกคู่ชั้นดีที่คอยคิดแผนการบีบบังคับให้พวกชาวบ้านหาทางย้ายออกไปจากชุมชนรวยเลิศ และแล้วก็ถึงเวลาที่มัจโจต้องลงไปเรียนรู้การใช้ชีวิตที่โลกมนุษย์ แต่ท่านพญามัจจุราชไม่ได้ทิ้งให้มัจโจอยู่ที่โลกมนุษย์เพียงลำพัง ท่านพญามัจจุราชกล่าวกับมัจโจว่า “นี่คือบททดสอบของมัจโจที่จะต้องผ่านไปให้ได้ก่อนที่จะขึ้นครองบัลลังก์ เจ้าจะได้เจอ “มัจจา” พี่ชายต่างมารดาของเจ้า เขาจะคอยดูแลและเป็นพี่เลี้ยงให้กับเจ้าในโลกมนุษย์นี้” หลังจากพูดจบ ท่านพญามัจจุราชก็กลับไปในนรกทันที เหลือทิ้งไว้แต่ความสงสัยให้กับมัจโจ ขณะที่มัจโจกำลังเดินมึนงงกับโลกมนุษย์อยู่นั้น ก็เกือบจะมีเรื่องกับพ่อค้าขายปลา เพราะมัจโจเห็นปลานอนอยู่ในกาละมังแล้วรู้สึกสงสาร ก็เลยเอากาละมังนั้นไปเทลงคลองข้าง ๆ แผงขายปลา พ่อค้าปลาโวยวายจะเอาเรื่อง แต่ “ เวทิต ”เข้ามาช่วยไว้ได้ทัน ทำให้มัจโจ รอดไปได้อย่างหวุดหวิด เวทิตพามัจโจไปพักที่บ้านตนก่อน แท้จริงแล้วเวทิตก็คือมัจจา พี่ชายต่างมารดาของมัจโจที่พญามัจจุราชได้บอกไว้ สาเหตุที่มัจจาถูกส่งมายังโลกมนุษย์ก่อนก็เพื่อฝึกฝนให้มีความพร้อมที่จะปกป้องมัจโจได้ และเป็นแรงสนับสนุนช่วยให้มัจโจได้เป็นพญามัจจุราชในอนาคตนั่นเอง เวทิตบอกว่า นอกจากความสามารถในการมองเห็นวิญญาณที่มัจจุราชทุกคนต้องมีแล้ว มัจโจยังมีพลังพิเศษที่มากกว่าคนอื่นคือ การได้ยินเสียงความคิดของคนจากการได้สัมผัสตัว เวทิตย้ำว่า เรื่องสำคัญที่สุดในการมาโลกมนุษย์ครั้งนี้คือ มัจโจจะต้องเรียนรู้จิตใจของมนุษย์ หาสาเหตุว่าทำไมคนถึงทำดีกันน้อยลง ทำชั่วเยอะขึ้นจนขุมนรกจะแตกอยู่แล้ว และที่สำคัญคือ ต้องตามหาอัญมณีอเวจีที่หลุดหายไปจากยมโลก โดยมีเวทิตเป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลตลอดเวลาที่มัจโจอยู่บนโลกมนุษย์แห่งนี้ มัจโจถามว่าต้องอยู่ถึงเมื่อไหร่ แต่เวทิตเองก็ตอบไม่ได้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะเสร็จสิ้นภารกิจนี้ ทำให้มัจโจเซ็งมากที่ต้องทำไปอย่างไม่รู้กำหนด แต่ก่อนอื่นมัจโจต้องเปลี่ยนชื่อก่อน เวทิตจึงตั้งชื่อในโลกมนุษย์ให้มัจโจว่า “โจ” วันที่สองของโลกมนุษย์ที่โจได้มาอยู่นั้น โจก็ได้พบกับรวีวรรณและตกหลุมรักในทันที เพราะตนไม่เคยพบมนุษย์ที่สวยตรงใจขนาดนี้มาก่อน โจจึงไปขอร้องให้เวทิตคอยช่วยตนจีบรวีวรรณ เวทิตเตือนว่าให้ทำใจไว้บ้าง เพราะความรักของพวกเรากับมนุษย์มันเป็นไปได้ยาก ถึงอย่างไร โจก็ยังชอบรวีวรรณอยู่ดี แต่ยังมีสิ่งที่มาขัดขวางความรักของโจอีก เพราะพิฑูรย์ได้หาคู่ไว้ให้รวีวรรณแล้ว นั่นก็คือ “ ก่อกุศล ” เจ้าของโชว์รูมรถเช่าชื่อดังไฟแรงเฟอร์ ที่มีพาวเวอร์รู้จักคนใหญ่คนโตมากมาย แถมยังนิสัยขี้โม้ ขี้เก๊กอีกต่างหาก จึงทำให้รวีวรรณไม่ชอบก่อกุศลอย่างแรง และพยายามหาทางหนีตลอดเวลาที่ก่อกุศลมาหา โดยมีตัวช่วยอย่าง “ โศรดา ” เพื่อนสาวที่เป็นยูทูปเปอร์คลิปล่าท้าผี คอยช่วยเหลือพาหนีตลอด แล้วโศรดาก็ต้องบังเอิญไปเจอเวทิตทุกครั้งที่มาหารวีวรรณ ซึ่งโศรดาเองก็ไม่ได้ชอบหน้าเวทิตสักเท่าไหร่นัก เพราะปากเวทิตค่อนข้างจะสุนัขไม่รับประทาน แต่ด้วยความที่เวทิตเป็นคนดี มีเมตตาชอบช่วยเหลือคนอื่น โดยบางทีก็ไม่ห่วงตัวเอง จากจุดนี้เองจึงทำให้โศรดาแอบหวั่นไหวอยู่บ้าง แต่คอยเตือนตัวเองเสมอว่าตนไม่มีทางชอบเวทิตเด็ดขาด ความสวยพราวเสน่ห์ของรวีวรรณยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ แต่ยังลามไปถึงแก๊งวินมอเตอร์ไซค์ประจำชุมชนอย่างวินรวยเลิศ ที่มีหัวหน้าวินคือ “ โหน่ง ” ซึ่งตกหลุมรักรวีวรรณอย่างหักปักหัวปำ และหวังที่จะเด็ดดอกฟ้ามาเชยชมให้จงได้ จึงพยายามไปเข้าหาทางผู้ใหญ่อย่างราณี เพราะโหน่งมีคติที่ว่า เข้าตามตรอก ออกตามประตู แล้วเนื้อคู่จะเข้ามาเอง แต่นอกจากจะไม่ได้ผลแล้ว ยังถูกราณีหลอกใช้ทำเรื่องเสีย ๆ หาย ๆ ให้กับชุมชนอยู่เสมออีกด้วย แต่โหน่งก็ไม่สน เพราะมีคติประจำใจอีกว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินมันยังเปียก เฮ้ย...หินมันยังกร่อน!!! สักวันคุณนายราณีก็ต้องหันมาเห็นความดีกันบ้าง (แต่วันไหนถึงจะเห็นล่ะ) โหน่งมีลูกสมุนซ้ายขวาภายในวินที่พร้อมจะทำชั่วไปด้วยกันนั่นคือ “ เหน่ง ” กับ “ หน่อย ” ซึ่งทั้งสองคนไม่เพียงแต่เป็นลูกน้องที่มีลูกพี่คนเดียวกัน แต่ดันรักผู้หญิงคนเดียวกัน นั่นก็คือ โศรดานั่นเอง ทั้งคู่จึงมักทะเลาะกันเองอยู่บ่อย ๆ และทั้ง 3 คน ก็ไม่ถูกชะตากับโจลามไปถึงเวทิตด้วย เพราะเป็นศัตรูหัวใจกัน แต่ความวุ่นวายในชุมชนนี้ยังไม่หมด เพราะยังมี “ แดง ” แม่ค้าขายน้ำที่มีคำนำหน้าในบัตรประชาชนว่า “นาย” ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรในชุมชนเจ๊แดงรู้หมด แต่มักจะไม่เก็บไว้รู้คนเดียวซะด้วยสิ แดงรู้โลกก็รู้ เรื่องแดงแน่นอน!!! ด้วยความที่ชอบสอดรู้สอดเห็นของแดง จึงทำให้ “ สมชาย ” พ่อค้าขายอาหารตามสั่งไม่ค่อยชอบขี้หน้าสักเท่าไหร่ เพราะชอบมายุ่งเรื่องของตนเองด้วย จึงมีปากเสียงทะเลาะกันอยู่เป็นประจำ และคนที่ต้องมาคอยห้ามประจำเช่นกันก็คือ “ สมหญิง ” ลูกสาวสุดเซ็กซี่ ที่คอยขยี้ใจชายภายในชุมชน และเป็นคนเรียกลูกค้าชั้นดี จนเหมือนแทบจะแจกฟรียังไงยังงั้นก็ว่าได้ แต่สมหญิงไม่ค่อยชื่นชอบกับชื่อตัวเองเท่าไหร่ จึงมักให้ทุกคนเรียกว่า หญิงหญิง ซะมากกว่า และเมื่อหญิงหญิงได้พบกับโจ ก็ตกหลุมรักอย่างหัวปักหัวปำ ต้องจับมาทำสามีให้จงได้ ทำให้โจไม่ค่อยอยากจะผ่านร้านของหญิงหญิงสักเท่าไหร่เพราะกลัวโดนจับทำสามีนั่นเอง ยิ่งนานวันไปโจก็ยิ่งได้เรียนรู้มากขึ้น ได้ฝึกความเป็นผู้นำ การใช้สติเหตุผลมากกว่าการใช้กำลังเรียนรู้วิเคราะห์จิตใจมนุษย์ ไม่ตัดสินคนแต่เพียงภายนอกและด้านเดียว โจและเวทิตเริ่มทำงานเข้าขากันมากขึ้น พร้อมทั้งยังเรียนรู้สั่งสมประสบการณ์ไปพร้อม ๆ กัน นอกจากความก้าวหน้าในเรื่องภารกิจแล้ว เรื่องความรักก็ไม่น้อยหน้า หลายครั้งรวีวรรณและโศรดาก็จับพลัดจับผลูเข้าไปร่วมภารกิจกับโจและเวทิตซะอย่างนั้น จากที่รวีวรรณไม่เคยเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติมาก่อน ก็เริ่มไม่แน่ใจ เพราะเจอกับตัวเองเต็ม ๆ เจอวิญญาณครั้งแรกถึงกับลมจับ กลับบ้านแทบไม่ถูก แต่โจก็คอยดูแลอยู่ไม่ห่าง จึงทำให้รวีวรรณแอบหวั่นไหวภายในใจอยู่บ้าง ผิดกับโศรดาที่ชื่นชอบกับการได้เจอวิญญาณ และมุ่งมั่นจะถ่ายคลิปไปโพสต์ลงช่องยูทูปของตัวเอง โศรดาจึงชอบลากรวีวรรณมาตามติดเวทิตและโจอยู่บ่อย ๆ ยิ่งอยู่ใกล้กันเท่าไหร่ โจก็ยิ่งหลงรักรวีวรรณมากขึ้นเท่านั้น แต่ติดตรงที่ทั้งคู่อยู่ต่างภพจึงดูไม่มีทางไหนที่จะสมหวังเอาซะเลย ซึ่งก็ไม่ต่างจากคู่ของเวทิตกับโศรดา ถึงแม้ปากจะไม่ตรงกับใจ แต่ใครจะไปคิดว่าลึก ๆ แล้ว ทั้งคู่ก็ต่างมีใจให้กันนั่นแหละ แต่ปากแข็ง!!! และแล้วในที่สุด ท่านพญามัจจุราชก็เห็นว่ามัจโจน่าจะพร้อมขึ้นรับตำแหน่งแล้ว มัจโจได้ทำภารกิจสะสมบารมี ฝึกความรับผิดชอบต่อหน้าที่ และที่สำคัญฝึกความเป็นมัจจุราชที่ดี ไม่ใช้แต่อำนาจ แต่ใช้ใจในการบริหารดูแล แต่มัจโจกลับรู้สึกเสียใจมากและไม่อยากกลับไปเป็นพญามัจจุราช เพราะตนรักรวีวรรณไปหมดหัวใจซะแล้ว แต่ความรักของทั้งสองคนไม่มีทางเป็นไปได้ เช่นเดียวกับมัจจาที่ต้องกลับไปคอยช่วยดูแลมัจโจที่ยมโลก ซึ่งตนก็หลงรักโศรดาไปแล้วเช่นกัน แต่ถึงยังไงมัจโจกับมัจจาก็ต้องกลับไปทำหน้าที่อยู่ดี โดยมัจโจกลับไปรับตำแหน่งพญามัจจุราช โดยมีมัจจาคอยเป็นที่ปรึกษาและเฝ้ามองรวีวรรณกับโศรดาอย่างเป็นห่วงอยู่ไกล ๆ ที่ยมโลก โดยหวังว่าสักวันหนึ่งคงได้พบกันเหมือนเช่นตอนที่ทั้งคู่ยังเป็น...มัจจุราชฝึกหัด
