Synopsis
หิน หนุ่มวัยเบญจเพศ จบปวส.ช่างไฟฟ้า ใช้ชีวิตอิสระ ซกมก กะล่อนจอมกวน ไม่มีงานทำเป็นหลักแหล่ง วันๆก็สิงสถิตย์อยู่ในโรงสนุ๊กท้ายตลาดฯ ตีสนุ๊กท้าพนัน บ้างก็เมาแล้วมีเรื่องชกต่อยกับคนนั้นคนนี้เป็นประจำ รายได้จากการพนันตีสนุ๊กก็แค่พอเลี้ยงตัวกับจ่ายค่าเช่าบ้านซึ่งเขาอาศัย อยู่กับ ขวด หนุ่มเหนือรุ่นพี่ซึ่งเป็นเพื่อนคู่หูและลูกสมุน กับ ดอน อดีตเด็กวัดเพื่อนซี้รุ่นพี่เป็นคิวมอเตอร์ไซค์จอมซ่าส์ที่ยกย่องหินเป็น ฮีโร่ แต่ชอบหาเรื่องเดือดร้อนมาให้หินต้องปวดหัวเป็นประจำ...ถึงชีวิตจะไร้สาระ ไม่เอาถ่าน ชนิดที่แม้แต่เด็กๆยังไม่เกรงใจ มองว่าหินเป็นตัวตลก แต่หินก็มีความสุขดี จีบสาวมาร์คกี้ไปเรื่อย มีก็กิน ไม่มีก็อด ไม่เดือดร้อน ไม่ขนขวาย ไม่วาดฝันถึงอนาคต ไม่เคยทำตัวให้มีประโยชน์ทั้งต่อตัวเองและผู้อื่น แต่ก็ไม่เคยทำใครเดือดร้อน
ไหม เป็นเวิร์คกิ้งเกิร์ล เพิ่งจบปริญญาตรีฯ มีกิจการร้านเสริมสวย(ตึกแถวหน้าตลาดฯ) ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ เป็นคนรักเด็ก มุ่งมั่น กระตือรือร้น ทำงานหนัก เพราะมีภาระต้องเลี้ยงดูแม่ชื่อ สมร กับหลานชายจอมซนตัวแสบวัย 8 ขวบชื่อ หมูหวาน และช่างประจำร้านอีกคนซึ่งไหมรักและสนิทสนมเหมือนญาติ เป็นกะเทยแต่งหญิงชื่อ สิงโต ไหมมีเพื่อนสนิทชื่อ กระต่าย เป็นครูโรงเรียนอนุบาลแถวบ้านซึ่งหมูหวานเรียนอยู่ เป็นสาวสวยอ่อนไหว ส่วนเรื่องหัวใจ ไหมก็มีเจ้าของแล้วเช่นกัน เป็นนายตำรวจหนุ่มนิสัยดีอนาคตไกลชื่อ โตมร ซึ่งสนิทสนมคุ้นเคยกับทุกคนดี และเป็นคนที่สมรหมายมั่นอยากได้เป็นลูกเขย
แม้จะอยู่ในชุมชนเดียว กัน แต่หินไม่รู้จักไหม เพราะวันๆเขาใช้ชีวิตอยู่แต่ในโรงสนุ๊กฯ ไม่เมาแอ๋ก็ต้องมีเรื่องชกต่อยจนหมดสภาพให้ขวดกับดอนลากสังขารกลับบ้านตอน เช้าตลอด ไหมรู้จักสนิทสนมกับขวดและดอนดี เพราะสิงโตตามตื้อจีบขวด และดอนเองก็ตามตื้อจีบครูกระต่าย ไหมรู้จักหินแค่ว่าเป็นเพื่อนสนิทของขวดกับดอน แต่ไม่เคยคุยด้วย ความไม่เอาไหนของหินเป็นที่รู้กันของคนในละแวกนั้น ทุกคนเอือมระอาในตัวหิน มองว่าหินเป็นพวกเกเร ไร้อนาคต และไม่ควรค่าแก่การคบหา
แล้วชีวิต ของหินก็ถึงจุดเปลี่ยน เมื่อจู่ๆ ผักบุ้ง พี่สาวแท้ๆซึ่งเป็นญาติคนเดียวที่ยังเหลือ และเป็นคนเดียวที่มีพระคุณ ทำงานส่งเสียให้เขาเรียนจนจบปวส.ก็เขียนจดหมายให้เขาไปหา เมื่อไปถึงหินจึงได้รู้ว่าบุ้งป่วยหนัก และที่เรียกหินมาก็เพื่อฝากฝัง ผักกาด ลูกสาววัย 8 ขวบของเธอให้หินดูแล หินรับปากด้วยความจำใจ และในวันรุ่งขึ้นผักบุ้งก็จากไป
หลังจากงานศพผักบุ้ง หินก็ผิดคำพูด พาผักกาดไปให้ ชัยชนะ พ่อของเธอดูแลต่อ แต่ชัยชนะปฏิเสธที่จะรับเลี้ยงผักกาด เพราะหลังจากชัยชนะหย่าขาดกับบุ้งเขาก็แต่งงานใหม่ และภรรยาใหม่ของเขาก็ไม่ยอมรับผักกาด แต่หินก็ไม่ยอมใจอ่อน เขาหลอกล่อพาผักกาดไปบ้านเด็กกำพร้า และทิ้งผักกาดไว้ แต่ด้วยความที่ผักกาดเป็นเด็กฉลาดเกินวัย เธอถามทางมาบ้านหินเรื่อยๆ จนได้เจอกับพวกไหม เมื่อทุกคนรู้เรื่องก็โกรธหิน จึงพาผักกาดจะไปเอาเรื่องหิน ส่วนขวดกับดอนฟังเรื่องทั้งหมดจากหินก็พากันต่อว่าหินที่ใจร้ายกับหลานสาว และผิดสัญญากับพี่สาวตัวเอง ยิ่งคิดหินก็ยิ่งรู้สึกผิดกับบุ้ง จะไปตามผักกาดกลับบ้าน แต่ดันมาเจอผักกาดกับทุกคนที่หน้าบ้านซะก่อน...สองฝ่ายเจอกัน ยังไม่ทันที่หินจะพูดอะไร ทุกคนก็ช่วยไหมรุมต่อว่าหิน หินจะอธิบายก็ไม่มีใครฟัง หินเลยนิ่ง ไม่เถียง รอฟังทุกคนด่าจนพอใจแล้วจึงชวนผักกาดเข้าบ้านท่ามกลางความดีใจของทุกคน หากการอยู่ร่วมกันในครั้งนี้กับผักกาด หินมีข้อแม้ว่าห้ามผักกาดเรียกเขาว่า “พ่อ” เด็ดขาด ผักกาดขานรับ “ค่ะ...พ่อ” (ฮา) เพราะก่อนตายแม่เธอสอนให้เรียกหินว่า “พ่อ”
แค่วันแรกที่รับผักกาด มาอยู่บ้าน ก็เจอปัญหาซะแล้ว เมื่อทองแท้ เจ้าของบ้านเช่าจอมงกยื่นคำขาดว่าถ้ามีเด็กมาอยู่ด้วยต้องเพิ่มค่าเช่าบ้าน ! ขวดกลัวหินจะเปลี่ยนใจอีก จึงรีบโกหกว่าผักกาดแค่มาเที่ยวเฉยๆ...เป็นเหตุให้ผักกาดต้องอยู่บ้านหินแบบ หลบๆซ่อนๆ หิน,ขวด,ดอนต้องวุ่นวายกับการหลบซ่อนผักกาด หลอกล่อทองแท้ไม่ให้รู้ว่าผักกาดมาอยู่ด้วย (แบบสนุกสนาน ไม่เครียด) แต่แล้วเรื่องก็ไปถึงหูไหม ไหมสงสารผักกาด ลุยไปต่อว่าหินถึงในโรงสนุ๊กฯ หินขายหน้า โวยกลับ หาว่าไหมชอบยุ่งเรื่องคนอื่น เถียงกันแต่หินเถียงไม่ขึ้น แกล้งขู่ทำท่าจะต่อยไหม แต่ดันพลาด ลื่นล้ม หมัดไปโดนหน้าไหมเข้าเต็มๆ (ฮา) ไหมตาปูด หินโดนจับ โตมรจะเอาเรื่องหิน แต่ก็ยอมใจอ่อนด้วยผักกาดมาคุกเข่าอ้อนวอนขอไม่ให้เอาเรื่องหิน หากโตมรก็ให้หินไปขอขมาไหม ไหมได้ทีบังคับให้หินบอกความจริงกับทองแท้เรื่องผักกาด ยอมจ่ายค่าเช่าบ้านเพิ่ม เพื่อที่ผักกาดจะได้ไม่ต้องอยู่แบบหลบๆซ่อนๆอีกต่อไป หินจำใจตกลง...จากนั้นมาหินก็ตั้งตัวเป็นอริกับไหม เพราะปักใจว่าไหมเป็นพวกจุ้นจ้าน น่ารำคาญ
แม้ผักกาดจะได้อยู่กับ หินตามที่ควรจะเป็นแล้ว แต่หินไม่ยอมเปลี่ยนง่ายๆ เขาปล่อยทิ้งผักกาดให้ขวดกับดอนช่วยกันดูแล และยังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิม วันๆก็เข้าโรงสนุ๊กฯ ท้าพนันหาเงิน กลับมาไม่เมาแอ๋ก็มีเรื่องชกต่อย หมดสภาพกลับบ้านตลอด เขาไม่เคยรู้เลยว่าผักกาดคือคนที่คอยเปิดประตูและพาเขาไปนอน คอยถอดรองเท้า เช็ดหน้าเช็ดตาทายาให้หิน ผักกาดพยายามทำตัวให้เป็นประโยชน์ คอยดูแลบ้าน จัดเสื้อผ้า ทำอาหารให้หิน เพื่อให้หินหันมาสนใจเธอบ้าง แต่ด้วยเป็นเด็ก อยากทำแต่ทำไม่เป็น บางครั้งก็พลาดบ้าง จนโดนหินดุ ขวดกับดอนสงสารผักกาด พยายามพูดให้หินสนใจผักกาดบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น...ทุกครั้งที่หินทำให้ผักกาดเสียใจหรือน้อยใจ ขวดกับดอนก็จะคอยแก้ตัวให้ผักกาดเข้าใจหิน เพราะทั้งคู่รู้จักหินดีว่า ภายนอกอาจจะไม่เอาไหน แต่ลึกๆแล้วเป็นคนจิตใจดี (หินเคยช่วยเหลือทั้งคู่มาก่อน) แต่เสียอย่างเดียว เกลียดเด็ก...แทนที่จะรู้สึกดี ผักกาดยิ่งรู้สึกแย่
ไหมรับรู้ เรื่องของผักกาดจากขวดกับดอนเป็นระยะ คิดจะไปเจรจาขอร้องหินให้ดูแลผักกาดดีขึ้นกว่านี้ก็รู้ดีว่าไม่มีผล เลยออกปากชวนผักกาดให้มาเล่นอยู่ที่ร้านของเธอ แต่ก็เจอปัญหาอีกจนได้ เมื่อหมูหวานจอมกวนชอบหาเรื่องแกล้งผักกาด แต่ผักกาดไม่ยอม เล่นงานหมูหวานจนหัวโน เป็นเรื่องให้หินต้องมีปัญหากับไหมจนได้ แต่ไม่น่าเชื่อ หินกลับปลื้มผักกาดที่เล่นงานหมูหวาน เพราะสะใจเหมือนผักกาดได้แก้แค้นไหมแทนให้เขา เหมือนเขาได้เล่นงานไหม พาผักกาดไปเลี้ยงส้มตำ
ครูกระต่ายกำลังกลุ้มใจเรื่องที่โตมรไม่สนใจ ตน พอทองแท้มาชวนไปดูดวงครูกระต่ายจึงตกลง แล้วหมอดูก็ทักว่าวันนี้ครูกระต่ายจะได้เจอเนื้อคู่ ทั้งยังบอกลักษณะอย่างชัดเจน ทำเอาครูกระต่ายหายกลุ้มเป็นปลิดทิ้ง และหนุ่มคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่ก็คือนายหินซึ่งบังเอิญเดินชนกับโจรที่ กระชากกระเป๋าครูกระต่าย ครูกระต่ายจึงเข้าใจผิดคิดว่าหินเป็นฮีโร่ แถมยังมีลักษณะคล้ายกับคนที่หมอดูทำนายครูกระต่ายจึงยิ่งปักใจเชื่อ โดยไม่ฟังคำเตือนของไหม แถมยังบอกว่าจะทำให้ทุกคนเห็นว่าหินไม่ได้เป็นคนเหลวไหล และเริ่มเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของหิน ทั้งห้ามหินเข้าโต๊ะสนุ๊กฯ ให้ผักกาดเรียนต่อ โดยอาสาจะเป็นธุระให้ แต่หินปฏิเสธเพราะไม่อยากมีภาระ ไหมทนไม่ไหว ออกปากจะรับผิดชอบเรื่องค่าเทอมให้ผักกาดเอง แต่พอหินตกลง ไหมอึ้งเลย เพราะผิดแผนคิดว่าวิธีนั้นจะทำให้หินเปลี่ยนใจ ทั้งคู่จึงเถียงกันจนผักกาดร้องไห้ บอกไม่เรียนแล้ว หินจึงใจอ่อนยอมให้ผักกาดเรียนหนังสือต่อ ผักกาดได้เรียนห้องเดียวกับหมูหวาน โดยมีครูกระต่ายเป็นครูประจำชั้น ด้วยความไม่ชอบขี้หน้าเป็นทุนเดิมหมูหวานจึงคอยหาเรื่องแกล้งผักกาดเป็น ประจำ บางครั้งผักกาดไม่ยอมก็เอาคืน แต่บางครั้งผักกาดก็ไม่เอาเรื่อง ด้านครูกระต่ายก็ยังไม่เลิกวุ่นวายกับหิน ถึงขนาดสั่งห้ามหินเข้าโต๊ะสนุ๊กฯ หินโกรธมากตามไปต่อว่าครูกระต่ายถึงที่โรงเรียน งานนี้ทำเอาทุกคนพากันแอนตี้หินที่ใจร้ายกับครูกระต่าย ที่โรงเรียนเพื่อนๆก็พากันรุมประณามผักกาดที่มีพ่อใจร้าย
วันหนึ่ง ผักกาดกลับจากรร.พร้อมคำถามของครูว่าผู้ปกครองมีอาชีพอะไร หินสะอึกตอบไม่ถูก เพราะเขาใช้ชีวิตไร้สาระมาตลอด ไม่เคยถามตัวเองมาก่อนว่าตัวเองทำงานอะไร ผักกาดแก้หน้าให้หินด้วยการกลับไปโกหกคุณครูว่าหินทำงานเป็นช่างเสริมสวย หมูหวานฟ้องครูว่าผักกาดโกหก ขวด กับดอนจึงวางแผนกับสิงโตลวงไหม, สมร, หมูหวานไปข้างนอกแล้วให้หินแสร้งเป็นช่างทำผมในร้านไหม เพื่อถ่ายรูปไปยืนยัน แต่ความดันแตกซะก่อน ไหมต่อว่าหิน และว่า...คนอย่างหินไม่มีอนาคต
หินเจ็บใจกับคำดูถูกของไหม เกิดอยากเอาชนะ อยากลบล้างคำดูถูกของไหม เขาจึงเริ่มต้นเปลี่ยนตัวเอง คิดอยากมีอาชีพเป็นหลักเป็นฐานเหมือนคนทั่วไป ผักกาด ขวดและดอนดีใจ ให้กำลังใจหินเต็มที่ หินเปลี่ยนบุคลิกใหม่ใส่เสื้อผูกไทด์เรียบร้อย แต่ดันใส่รองเท้าแตะไปสมัครงาน หากนั่นก็ทำให้ผู้จัดการของบริษัทที่หินไปสมัครงานด้วยเกิดถูกใจที่หินมี นิสัยหลายๆอย่างคล้ายตัวเอง หินจึงได้งานในตำแหน่งหัวหน้าช่างไฟของบริษัท แค่วันแรกของการทำงานหินก็โดนไล่ออกซะแล้ว เพราะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพวกโรคจิตจะข่มขืนแม่ผู้จัดการ
โตมรได้ เลื่อนยศเป็นรองสารวัตร ทุกคนปลาบปลื้มยินดี โดยเฉพาะไหม เธอถึงกับลงทุนจัดงานเลี้ยงฉลองให้โตมร หินแอบหมั่นไส้ไหม ไม่ยอมไปงานเลี้ยงด้วย คืนนั้นหินจึงได้แต่เหงาอยู่คนเดียวในขณะที่ทุกคนสุดแสนจะแฮปปี้ ส่วนครูกระต่ายหลังจากผิดหวังจากโตมรแม้จะพยายามตัดใจ หรือเปลี่ยนใจให้ชอบหินก็ยังไม่อาจหักห้ามใจรักได้ จึงตัดสินใจที่จะฮึดสู้อีกครั้งเพื่อชิงโตมรจากไหม
หินเลิกล้มความ คิดที่จะมีอาชีพ กลับไปตีสนุ๊กหาเงินต่อเหมือนเดิม ผักกาดยกคำพูดที่แม่ผักบุ้งเคยพูดถึงหินว่า..หินเป็นคนเก่ง ทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ แต่ไม่ค่อยชอบทำ..หินถึงกับอึ้ง แถมโตมรยังมาพูดให้คิดอีก หินจึงตัดสินใจที่จะทำงานเป็นช่างไฟรับซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า โดยมีทองแท้เป็นลูกค้ารายแรก ผักกาดดีใจที่หินทำสำเร็จ จึงพยายามหาของมาให้หินซ่อม โดยมีไหมคอยช่วยอีกทาง จนสมรอดไม่ได้ที่จะคิดว่าไหมชอบหิน จนไปบอกกับโตมร โตมรจึงมาคาดคั้นเอากับไหม ไหมทั้งโกรธ ทั้งผิดหวังโตมรไม่เชื่อใจตน ต่อว่าจนโตมรสำนึกผิดยอมขอโทษ และสัญญาว่าจะไม่คิดแบบนี้อีก ไหมจึงยอมยกโทษให้
ผักกาดเขียนป้ายหางานให้หิน โดยช่วยกันกับดอน, ขวด, โอ่งเอาไปติดตามที่ต่างๆ เมื่อเรื่องรู้ไปถึงหูหิน หินโกรธหาว่าผักกาดทำตัวเป็นเจ้าชีวิตสั่งให้ทำโน้นทำนี่ ตามไปต่อว่าผักกาดจนถึงที่โรงเรียน แถมไล่ผักกาดให้ไปอยู่ที่อื่นโดยไม่ฟังใคร ทุกคนปรึกษากันว่าให้ผักกาดพักอยู่กับไหมไปก่อน หินเริ่มสำนึกแต่ไม่กล้าจะเข้าไปหาผักกาด หินตัดสินใจเข้ามาขอยืมเงินโตมรเพื่อเป็นทุนในการเปิดร้านซ่อมเครื่องใช้ ไฟฟ้าอย่างเอาจริงเอาจังที่บ้าน และไปรับผักกาดจากที่โรงเรียนมาให้เป็นคนเปิดป้ายร้าน หินพาทุกคนไปเลี้ยงหมูกะทะ ได้เจอกับชัยชนะ แต่ยังไม่ทันได้คุยกับผักกาดก็โดนลากตัวกลับก่อน ผักกาดเสียใจ และให้หินสัญญาว่าจะไม่ทิ้งตนเหมือนกับที่พ่อทำในวันนี้ ซึ่งหินก็สัญญา
ไหม เข้าใจผิดคิดว่าหินเป็นขโมยของ กว่าจะรู้ก็ตบหน้าหินไปเต็มๆ ไหมตามไปขอโทษ และง้องอนหินที่บ้าน และนั่นทำให้ทั้งคู่เริ่มมีความรู้สึกดีๆต่อกัน แต่ก็ดีได้ไม่นาน เมื่อหินไปซ่อมไฟที่บ้านน้ำฝน (อิม – อชิตะ สิกขมานา) ที่นั่นหินได้เห็นภาพถ่ายของน้ำฝนกับโตมร และเด็กผู้หญิง ซึ่งน้ำฝนบอกว่าเป็นลูกสาวของตน และโตมรคือพ่อของเด็ก และเมื่อหิน กับผักกาดกำลังเดินกลับ ทั้ง 2 ก็เห็นโตมรขับรถมาจอด และโอบน้ำฝนเข้าไปในบ้าน หินสั่งห้ามไม่ให้ผักกาดบอกไหม แต่ความลับก็ไม่มีในโลก เมื่อหินเผลอบอกดอน กับขวด แล้วทั้งคู่ก็ไปพูดต่อจนรู้ถึงหูไหม แรกๆไหมไม่ก็ไม่ใส่ใจ เพราะเชื่อในตัวของโตมรแต่ก็อดหวั่นไหวไม่ได้ พอเรื่องรู้ไปถึงโตมร เขาจึงพาหิน กับไหมไปหาน้ำฝนที่บ้าน พร้อมเฉลยให้ฟังว่าน้ำฝนเป็นแฟนของเพื่อนรักของเขาที่ต้องไปทำงานต่างประเทศ และก่อนไปได้ฝากเขาให้ช่วยดูแลน้ำฝน กับน้ำค้างลูกสาวให้
ทาง โรงเรียนจัดทัศนศึกษาพานักเรียนไปค้างคืนต่างจังหวัด โดยให้ผู้ปกครองตามไปด้วย 1 คน แต่กว่าผักกาดจะได้ไปก็มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย เพราะหินไม่มีเงิน จนในที่สุดก็ต้องจำใจเข้าไปขอยืมเงินจากไหม จบจากเรื่องเงินก็มาถึงเรื่องผู้ปกครองที่จะต้องไปด้วย หินคิดว่าไหมต้องไปกับหมูหวานจึงปฏิเสธ แต่พอผักกาดบอกว่าไหมไม่ได้ไปหินก็รีบตกลง ด้านไหมที่บอกว่าไม่ไปก็มีเหตุให้ต้องไป ทำเอาหินเซ็งไปเลย ยิ่งเผลอรับปากโตมรว่าจะดูแลไหมให้ หินก็ยิ่งเซ็งหนัก ที่ทะเลทางโรงเรียนได้จัดกิจกรรมให้นักเรียน กับผู้ปกครองจัดคู่กันเล่นเกมส์ ซึ่งไหมกับหินก็แข่งกันแบบไม่มีใครยอมใคร ผลัดกันแพ้-ชนะจนผลออกมาว่าทั้งคู่เสมอกัน แต่ของรางวัลกลับมีชิ้นเดียวเป็นสร้อยทองคำ และไหมก็แย่งเอาไว้คนเดียวโดยที่หินไม่สมัครใจ ระหว่างที่ทั้งคู่เถียงกันอยู่นั้นหมูหวานก็ปลีกตัวไปขี่จักรยานจนเกือบโดน เด็กเกเรเจ้าถิ่นเล่นงาน แต่ผักกาดเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน ทำเอาหมูหวานซาบซึ้ง ยอมซูฮกให้ผักกาด กลางคืนมีกิจกรรมรอบกองไฟ หินบังเอิญเห็นปฏิกิริยาของครูกระต่ายเมื่อได้ยินไหมคุยโทรศัพท์กับโตมร ครูกระต่ายเล่าให้หินฟังเรื่องที่ตัวเองเคยคบกับโตมร แต่ไหมแย่งโตมรไป ทำเอาหินเจ็บใจแทนครูกระต่ายจน
ทนไม่ไหวต่อว่าไหม ทั้งคู่จึงทะเลากันจนโดนลงโทษให้ไปนอนบนรถแทน และนั่นเองทำให้ทั้งคู่มีเวลาได้ปรับความเข้าใจกัน และพูดคุยกันถึงความฝัน ไหมออกปากชมหินที่เปลี่ยนตัวเองได้สำเร็จ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพราะผักกาด แต่หินก็บอกว่าไหมก็มีส่วนที่ทำให้เขาดีขึ้นด้วย ทำเอาไหมรู้สึกอดที่จะดีใจไม่ได้
กลับจากทัศนาจร ทุกอย่างเปลี่ยนไป หมูหวานกับผักกาดกลายเป็นคู่หูคู่ฮา ส่วนหินกับไหมก็สนิทกัน จนทุกคนงงกันเป็นแถว พร้อมกับความรู้สึกของหินที่มีให้กับไหมที่เริ่มเปลี่ยนไป ทั้งๆที่รู้ว่าไหมเป็นแฟนโตมร จึงพยายามตัดใจ
ผักกาดไม่สบายเข้าโรง พยาบาล หินรีบมาดู แต่เมื่อผักกาดฟื้นก็โวยวายจะกลับบ้าน เพราะรู้ว่าหินไม่มีเงินค่าโรงพยาบาล ทำเอาหินอึ้งไปพักใหญ่ แต่ก็ไม่ยอมให้ผักกาดกลับบ้าน หินรู้สึกโกรธตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนที่ไม่มีเงินจนทำให้ผักกาดคิด อย่างนั้น ไหมดีใจที่หินเริ่มคิดได้ จึงไปเล่าเรื่องให้โตมรฟัง โตมรจึงออกค่ารักษาให้ หินจึงพาผักกาดมาขอบคุณโตมรที่โรงพัก ทั้งยังรู้สึกผิดที่แอบคิดรักไหม
งานหินเริ่มมีงานล้นมือ พอดีกับที่เจ้าของห้องแถวข้างๆร้านไหมจะย้ายออก ทองแท้ซึ่งเป็นเจ้าของเลยต้องหาคนมาเซ้งต่อ ไหมเลยชวนหินมาเปิดร้านซ่อมเครื่องไฟฟ้าข้างๆกัน หินปฏิเสธเพราะไม่มีเงินเซ้ง ไหมช่วยคุยกับทองแท้ให้ลดราคา แต่ทองแท้ไม่ลด ไหมเลยช่วยพาหินไปกู้แบ๊งค์ แต่ก็ไม่มีแบ๊งค์ไหนให้กู้ ไหมเลยลงทุนเอาเงินเก็บของตัวเองให้หินกู้ แต่หินไม่ยอม ซึ่งก็พอดีกับที่ทองแท้หาคนเช่าได้เรื่องจึงยุติ สมรไม่พอใจที่ไหมทำดีกับหินเกินเหตุ กลัวว่าโตมรจะเข้าใจผิด แต่ไหมให้เหตุผลเหมือนเดิมว่าที่ทำทุกอย่างก็เพื่อผักกาด โดยที่ไม่รู้เลยว่าตลอดเวลาที่ไหมวิ่งเต้นให้หินเซ้งห้องนั้นอยู่ในสายตาของ โตมรตลอดเวลา และทำให้โตมรเริ่มไม่ไว้ใจในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ โดยมีครูกระต่ายที่มักจะแวะเวียนไปหาโตมรที่สถานีฯบ่อยๆ คอยพูดยุแยงให้โตมรระแวงมากกว่าเดิม
โตมรไปหาหินที่บ้านอ้างว่าเอา เครื่องอัดเสียงมาให้ซ่อม แต่แท้ที่จริงมาเพื่อขู่หินไม่ให้ยุ่งกับไหม แต่ถึงหินจะไม่อยากมีเรื่อง แต่เรื่องก็วิ่งเข้ามาหาหินจนได้ เมื่อไหมชวนแกมบังคับให้หิน กับผักกาดไปเที่ยวเขาดินในวันเกิดหมูหวานพร้อมกับตน และโตมร โตมรจึงตัดสินใจถือโอกาสนี้ลองใจไหมกับหิน โดยอ้างว่าติดงาน แล้วให้ทั้งคู่ไปด้วยกันก่อน โดยบอกว่าเสร็จงานแล้วจะตามไป จากนั้นก็ชวนครูกระต่ายตามไปดู ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ ไหมกำลังจะขึ้นฝั่ง แล้วเสียหลักลื่นล้มโดยฉุดหินที่ยื่นมือมารับล้มไปด้วยกัน ทำให้โตมรเข้าใจผิดเข้าไปชกหน้าหิน ทำเอาไหมที่เพิ่งรู้เรื่องที่โตมรไปขู่หินที่บ้านโกรธ และผิดหวัง ยิ่งรู้ว่าโตมรโกหกว่าติดงานเพื่อที่จะคอยจับผิดก็ยิ่งเสียใจที่โตมรทำ เหมือนดูถูกความรักของตัวเองจนพูดบอกเลิกโตมร
ไหมเสียใจมากได้แต่ เก็บตัวเงียบอยู่ในห้อง โตมรตามมาขอโทษแต่ไหมไม่ยอมใจอ่อน เพราะครั้งที่แล้วที่โตมรระแวงตนกับหินก็คุยกันแล้ว และโตมรก็สัญญาแล้วว่าจะเชื่อใจไหม โตมรจึงได้แต่จ๋อยกลับไป เหตุการณ์ในครั้งนี้ทุกคนรุมประณามว่าหินเป็นต้นเหตุ หินรู้สึกผิดจึงตัดสินใจจะทำให้ทั้งคู่คืนดีกัน หากก็ไม่สำเร็จ ครูกระต่ายพยายามเข้ามาปลอบโตมร แต่โตมรกลับผลักไสไม่สนใจ ในที่สุดความเข้มแข็งของตัวเองก็ทำให้ไหมกลับมาเป็นไหมคนเดิม ที่ร่าเริง สดใส
ขณะที่ทุกอย่างกำลังเป็นไปด้วยดี ชัยชนะพ่อของผักกาดก็โผล่มาขอตัวผักกาดคืนซะงั้น (ชัยชนะหย่าขาดกับเมียใหม่ และต้องการมารับผักกาดไปอยู่ด้วย) ผักกาดดีใจที่จะได้ไปอยู่กับพ่อ แต่พอรู้ว่าหินไม่ได้ไปอยู่ด้วยกันผักกาดก็ไม่ยอมไป ชัยชนะดึงดันที่จะเอาผักกาดกลับไป ในขณะที่ทุกคนไม่อยากให้ผักกาดไป หินกลับเป็นคนเอ่ยปากให้ผักกาดกลับไปกับพ่อ เพราะยังไงซะชัยชนะก็เป็นพ่อที่แท้จริง ทุกคนโดยเฉพาะผักกาดเศร้าไปเลย ทุกคนโกรธรุมแอนตี้หิน ว่าเป็นคนเห็นแก่ตัว คิดถึงแต่ตัวเอง ต้องการปัดภาระถึงได้ส่งผักกาดกลับไป
แต่แล้วหินก็ทนไม่ได้เอง ทั้งๆที่ยืนยันว่าผักกาดควรจะได้อยู่กับพ่อที่แท้จริง แต่เมื่อไม่มีผักกาด เขากลับรู้สึกขาดหาย รู้สึกผิดที่ทำเหมือนไม่รัก ผลักไสไล่ส่งผักกาดไปอยู่กับพ่อทั้งๆที่ผักกาดอยากอยู่กับเขา หินตัดสินใจไปหาไหม และตอบคำถามที่ไหมเคยทิ้งไว้ให้เขาคิด หินบอกกับไหมว่าความฝันของเขาคือการได้ดูแลผักกาดไปตลอดชีวิต ไหมงี้ปลื้มซะ
หินชวนไหมเดินทางไปรับผักกาดด้วยกัน แต่เป็นวันเดียวกับที่ผักกาดหนีพ่อออกจากบ้านกลับมาหาหิน จนได้มาเจอหินที่ออกมาตามหาผักกาด ผักกาดดีใจที่รู้ว่าหินไปตามเธอกลับ ที่เคยน้อยใจหายเป็นปลิดทิ้ง หินกับไหมช่วยกันเจรจากับชัยชนะ ขอให้คิดถึงความต้องการของผักกาด แต่ชัยชนะไม่ใจอ่อน ยืนยันจะพาผักกาดไปกับเขาให้ได้ แต่คราวนี้หินไม่ยอมเสียผักกาดไปอีกแล้ว ทั้งคู่ถียงกันจนผักกาดรับไม่ได้วิ่งหนีไปถึงสะพานร้องไห้ยืนยันว่าต้องการ อยู่กับหิน ไม่อยากไปอยู่กับพ่อ ผักกาดพลัดตกจากสะพาน ชัยชนะเอาแต่ยืนตกใจ แต่หินกลับเป็นคนที่กระโดดลงไปช่วยผักกาด แต่ผักกาดหมดสติ กว่าจะฟื้นก็ทำเอาทุกคนใจเสียไปตามๆกัน นึกว่าจะไม่รอด ชัยชนะอายตัวเองยอมแพ้ความรักของหินที่มีต่อผักกาด จึงยอมให้ผักกาดอยู่กับหิน โดยสัญญาว่าจะไปเยี่ยมผักกาดบ่อยๆ
การ กลับมาของผักกาดครั้งนี้สร้างความยินดีให้กับทุกคน ทั้งยังทำให้ความ สัมพันธ์ระหว่างไหม กับหินดีขึ้นกว่าเดิม หินไปขอร้องจนเจริญศรีใจอ่อนยอมรับผักกาดกลับเข้ามาเรียนต่อ ส่วนครูกระต่ายยังตามตื้อโตมรอย่างไม่ย่อท้อ จนเจริญศรีเตือนสติครูกระต่าย จึงเริ่มคิดได้ และเริ่มห่างออกมา จนโตมรที่ปกติต้องคอยหลบ คอยเลี่ยงเริ่มรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างขาดหายจนต้องเป็นฝ่ายไปหาครู กระต่ายถึงที่โรงเรียน หลังจากกระต่ายเข้าใจกับโตมรแล้วก็มาหาไหมเพื่อปรับความเข้าใจกัน มาถึงตอนนี้ทุกคนจึงยุให้หินจะจีบไหมเพราะถือว่าทางสะดวกแล้ว หินจึงตามตื้อจีบไหมในแบบของตัวเอง เปิ่นเชยแต่จริงจังจนไหมยอมแพ้รับรักหิน
